ارائه مدل محاسباتي چندوجهي از اعتماد و بي‌اعتمادي با آگاهي از زمينه در شبكه‌هاي اجتماعي برخط

كارشناسي ارشد

امروزه شبكه‌هاي اجتماعي، جايگاه مهمي در زندگي انسا‌ن‌ها پيدا كرده‌اند. افزايش كاربرد انواع شبكه‌هاي اجتماعي برخط و گسترش تعاملات اجتماعي در اين شبكه‌ها، اهميت مسئله‌اي چون اعتماد را پر رنگ مي‌كند. موفقيت يك شبكه‌ اجتماعي، در گرو تحليل درست از موقعيت‌ها و تعاملات اجتماعي صورت گرفته و به‌كارگيري رهيافت مناسب با توجه به شرايط موجود است. اعتماد و بي‌اعتمادي دو فاكتور مهم در تحليل اين شبكه‌ها هستند. هدف اصلي اين پژوهش، بهبود دقت محاسبات در حوزه اعتماد و بي‌اعتمادي در شبكه‌هاي اجتماعي بر خط است به گونه‌اي كه اين محاسبات مطابق با واقعيتي باشند كه در تعاملات اجتماعي و تصميم‌گيري‌ها‌ در محيط اجتماعي، وجود دارند. با بررسي مراجع روان‌شناسي و ديگر مراجع موجود در مقوله اعتماد و بي‌اعتمادي در محيط‌هاي اجتماعي، اين نتيجه حاصل شد كه اطلاعات بي‌اعتمادي نيز به اندازه اطلاعات اعتماد، نقش مهمي در تعاملات اجتماعي و تصميم‌گيري‌ها دارد. تحقيقات نشان داده است كه اعتماد و بي‌اعتمادي هويت مستقل دارند، كه هر يك بر اساس وجوه و معيارهاي مرتبط به خود قابل محاسبه هستند. اعتماد و بي‌اعتمادي با وجود ساختار و هويت مستقل بر يكديگر تأثير مي‌گذارند. در اين پژوهش سعي شده است تا همزيستي اعتماد و بي‌اعتمادي با حفظ استقلال هويت هر يك، مدل شود. بدين منظور از نظريه منطق ذهني كه فضاي مناسبي را براي هم‌زيستي اعتماد و بي‌اعتماد فراهم مي‌كند، استفاده شده است. علاوه بر اين، با كمك اين منطق مي‌توان ويژگي‌ ذهني بودن اعتماد و بي‌اعتمادي را به خوبي مدل كرد. تا كنون تمركز روش‌هاي ارائه شده در اين حوزه، بيشتر بر اطلاعات اعتماد و نحوه محاسبه آن بوده است. دسته‌اي ديگر از روش‌ها نيز وجود دارند كه اطلاعات بي‌اعتمادي را در نظر گرفته‌اند اما در اين روش‌ها، غالباً اين اطلاعات، يا با مكمل‌گيري از اطلاعات اعتماد و يا به طور مستقيم از كاربر به دست‌ آمده است. در اين پژوهش، سعي شده است تا با در نظر گرفتن معيارهاي مرتبط با ‌اعتماد و معيارهاي مرتبط با بي‌اعتمادي، اعتماد و بي‌اعتمادي محاسبه شود و در تصميم‌گيري‌ و استنتاج استفاده شود. براي ارزيابي روش پيشنهادي جهت محاسبه اعتماد و بي‌اعتمادي در شبكه اجتماعي، شبيه‌سازي در شبكه‌ اجتماعي فرضي صورت گرفته است. در اين شبيه‌سازي، با تحليل نتايج حاصل شده از هريك از سناريوهاي ارزيابي و مقايسه اين نتايج با يك روش مشابه، اين نتيجه به دست آمد كه به كارگيري اطلاعات بي‌اعتمادي همراه با اطلاعات اعتماد با ايجاد يك فضاي ذهني باعث شده است تا تصميم‌گيري‌ها با‌ دقت 100% صورت گيرد و دقت محاسبه اعتماد و بي‌اعتمادي90% باشد كه با توجه به دقت محاسبه روش مورد مقايسه، 34% بهبود حاصل شده است. همچنين به كارگيري مؤلفه توصيه‌گر سبب افزايش توانايي تصميم‌گيري و نيز بهبود همگرايي اعتماد و بي‌اعتمادي، نسبت به كاربران شبكه با الگوي رفتاري متفاوت، شده است.

192211

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مهرداد آشتياني

نرم افزار

دكتر محمد عبدالهي ازگمي - دكتر زينب موحدي