شناسايي عوامل مؤثر در انتخاب قطار حومه‌اي توسط مسافران و سنجش رضايتمندي از خدمات

كارشناسي ارشد

هدف اين پايان‌نامه تبيين يك مدل برتر سنجش رضايت مسافران قطارهاي حومه‌اي ايران است. به‌منظور بررسي رابطه كيفيت خدمات درك شده با رضايت مسافر از رويكرد تحليل عاملي و مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) استفاده‌شده است. جهت شناسايي عوامل مؤثر بر خدمات، هشت مدل مختلف ارائه گرديده كه شامل شش مدل با ساختار پيشنهادي مطالعات گذشته، يك مدل پيشنهادي نرم‌افزار و يك مدل پيشنهادي است. مطالعه موردي اين تحقيق شامل 300 نفر از مسافران قطار حومه‌اي تهران-پرند است كه به‌صورت تصادفي انتخاب شدند. تحليل عاملي مدل برتر توسعه داده‌شده شامل پنج متغير پنهان الف) امنيت و ايمني ب) ويژگي‌هاي مسير و سرويس ج) اطلاع‌رساني د) راحتي و) قابليت اطمينان و 19 متغير آشكار است. مدل‌سازي معادلات ساختاري مدل برتر نشان مي‌دهد كه افزايش سن افراد در رضايت از راحتي، قابليت اطمينان و ويژگي‌هاي سرويس و مسير قطار حومه‌اي اثر دارد. همچنين افزايش دهك اقتصادي اثر منفي بر احساس رضايت از ويژگي‌هاي سرويس و مسير را در مسافران به دنبال دارد. طبق نتايج به‌دست‌آمده پيشنهاد مي‌گردد تا علاوه برپايش دوره‌اي مشخصه‌هاي فردي، اجتماعي و اقتصادي مسافران و بررسي تأثير آن بر رضايت مسافران، به موضوع حمل‌ونقل مكمل و كاهش زمان دسترسي از ايستگاه به مقصد توجه شود.

192072

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ملودي خادم ثامني

مهندسي حمل و نقل ريلي

دكتر مرتضي باقري