زمانبندي جريان كارگاهي دو مرحلهاي با ماشين¬هاي موازي غير يكسان به منظور حداقل سازي ديركرد كل، مطالعه موردي: شركت سايپا پرس

كارشناسي ‌ارشد

با توسعه صنعت، پيشرفت سريع تكنولوژي و بازار رقابتي نياز به استفاده از زمانبندي و توالي عمليات در برنامه‌ريزي ساخت و توليد در صنعت نياز حياتي به شمار مي‌رود. امروزه موفقيت توليد كنندگان و كارخانه‌ها بستگي به توانايي آن‌ها در كاهش هزينه‌ها، كاهش مدت زمان توليد و افزايش بهره‌وري دارد. اين مهم را مي‌توان از طريق زمانبندي و توالي عمليات به دست آورد. اين پژوهش به تحقيق در مورد مسئله‌ي جريان كارگاهي دو مرحله‌اي با ماشين‌هاي موازي غير يكسان به منظور حداقل سازي مجموع وزني تاخير كارها به همراه زمان تكميل آخرين كار مي‌پردازد، كه در آن ماشين‌هاي مستقل و موازي در مرحله توليد و در مرحله مونتاژ چيده شده‌اند. همچنين به مسئله امكان پذيرش و عدم پذيرش سفارش و قابليت بسته بندي افزوده شده است. براي اين مسئله ابتدا يك مدل برنامه ريزي رياضي ارائه مي‌شود. از آنجاكه مدل برنامه ريزي خطي در گروه مسائل NP-Hard قرار مي-گيرد، الگوريتم‌هاي فراابتكاري ژنتيك و تكامل تفاضلي پيشنهاد شده‌اند. نتيجه حاصل از تابع هدف مدل رياضي كد شده در گمز با الگوريتم¬هاي ذكر شده در متلب برابر بود، اما اين مورد در نرم افزار گمز در مسائل با ابعاد بزرگ در زمان مناسب بدست نمي¬آمد. در ابعاد متوسط و بزرگ الگوريتم¬هاي فراابتكاري در زمان مناسب¬تر اما با كمي انحراف به نتايج مطلوب مي¬رسند. نتايج محاسباتي نشان مي‌دهد الگوريتم ژنتيك عملكرد بهتري به طور ميانگين، سه درصد بهبود بيش¬تر نسبت به الگوريتم تكامل تفاضلي دارد. به منظور نشان دادن تاثير مدل بر تصميمات شركت مورد مطالعه جهت بهره‌وري بيش‌تر، نتايج عملكرد شركت با مدل توسعه داده شده طبق فرضيات موجود در متن، تحليل شده است و نشان از بهبود بيش ‌از 50 درصدي در محيط مورد تحقيق موارد تحت آزمايش دارد.

191991

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر حيدري

مديريت سيستم و بهره وري

دكتر مهدوي مزده