ارائه مدل تصميم گيري چندمعياره براي شناسايي و اولويت بندي عوامل كليدي موفقيت رويكرد نوآوري باز در شركت هاي دانش بنيان. مطالعه موردي سه شركت دارويي ايران

كارشناسي ارشد

چكيده نوآوري يك عامل اساسي در ايجاد رقابت در سطح جهاني است كه منجر به رشد سازماني شده و موفقيت در آينده را در بردارد و همانند موتوري است كه به شركت‌ها اجازه مي‌دهد در اقتصاد جهاني از كارايي مستمر برخوردار شوند. در گذشته نوآوري‌ها تنها از درون شركت‌هاي بزرگ و از دل بخش‌هاي تحقيق‌و‌توسعه پديدار مي‌شد و راهبردهاي باز نقشي در به وجود آمدن آن نداشتند. از اين رو شركت‌هاي بزرگ رشد و سود قابل توجهي داشته و سازمان‌هاي كوچك‌و‌متوسط جايگاهي در نوآوري‌هاي بزرگ نداشتند. اما امروزه با مطرح شدن مقوله نوآوري باز سازمان‌هاي كوچك‌و‌متوسط نيز در ايجاد نوآوري‌هاي بزرگ مطرح شدند. اين تحقيق به دنبال ارائه مدل تصميم‌گيري‌چند‌معياره براي شناسايي و اولويت‌بندي عوامل كليدي موفقيت رويكرد نوآوري باز در شركت‌هاي دانش‌بنيان بوده و با بررسي برخي از مشهورترين چارچوب‌ها و تحقيقات انجام شده مرتبط با اين حوزه با استفاده از تجميع عوامل موفقيت نوآوري باز مدل مفهومي ارائه گرديد كه عوامل مؤثر بر موفقيت نوآوري باز را در چهار بعد اصلي؛ عامل ارتباطات، نيروي انساني، درون سازماني و برون سازماني بيان مي¬نمايد. جامعه آماري مورد مطالعه ‌اين تحقيق شاملخبرگان صنعت و مديران شركت‌هايدانش‌بنيان دارويي بوده كه با 33 نفر از مديران سرشماري صورتپذيرفته است و نهايتا از طريق تحليل ادراكات مديران از طريق پرسشنامه با استفاده از نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس، 19 شاخص كليدي موفقيت به دست آمده و به لحاظ اهميت و وضعيت موجود از طريق تحليل سلسله‌مراتبي؛ مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. در پايان، براساس يافته‌هاي تحقيق پيشنهادهايي براي سياست‌گذاران و پژوهش¬هاي آتي بيان شده است. واژه‌هاي كليدي: شركت‌هاي دانش‌بنيان، رويكرد نوآوري باز، تصميم‌گيري‌چند‌معياره.

191913

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ميرسامان پيشوايي

مديريت سيستم و بهره وري

دكتر محمد علي شفيعا