ارائه مدل سنجش تاثير بهره وري كاركنان بر نگهداشت آنان (مطالعه موردي سازمان حمل و نقل و ترافيك شهرداري تهران)

كارشناسي ارشد

منابع انساني اعم از كاركنان و مديران، با ارزش ترين سرمايه هاي هر سازماني محسوب مي شوند و رسالت سازمان بايد دادن فرصت مناسب براي رشد و افزايش بهره وري و نگهداشت آنان باشد. از آنجائي كه رشد و افزايش بهره وري كاركنان در گرو شناسايي و تقويت عوامل تاثيرگذار بر بهره وري آنان مي باشد، لذا اين پژوهش در راستاي ماده 79 قانون برنامه پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران با هدف شناسايي و اولويت بندي عوامل موثر بر بهره وري نيروي انساني و تبيين روابط آن با نگهداشت كاركنان از طريق روش دلفي به همراه استفاده از اسناد كتابخانه اي و پرسشنامه درسال 7139انجام گرفته است. متغيرهاي اين پژوهش پس از شناسايي در چهار عاملِ فردي، مديريتي، محيط كار و حمايت سازماني در راستاي شناخت عوامل موثر بر بهره وري و هفت شاخص در جهت ارزيابي نگهداشت؛ طبقه بندي گرديده و سپس روابط بين آنها تعريف و مدل مفهومي و همچنين فرضيه هاي تحقيق استخراج شده است. داده هاي تجربي مورد نياز براي آزمون مدل مفهومي بوسيله يك فقره پرسشنامه ساخت يافته 72 آزمودني جمع آوري و با استفاده از مدلسازي معادلات ساختاري به كمك نرم افزارهاي spss و pls مورد تجزيه و تحليل آماري قرارگرفته است. با توجه به تائيد تاثير عوامل شناسايي شده بر بهره وري كاركنان، به مديران سازمان مورد مطالعه پيشنهاد هائي ارائه گرديد تا جهت افزايش كارائي و ارتقاء سطح بهره وري، نسبت به بهبود روشهاي مديريتي، ارتقاء و تجهيز منابع و امكانات سازماني، بازنگري در فرآيند ايجاد انگيزش و توسعه و تقويت عوامل توانمند ساز كاركنان اهتمام نموده تا موجبات افزايش بهره وري آنان را فراهم آورند. واژه هاي كليدي: بهره وري / نگهداشت / نيروي انساني

191865

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ياسر سبحاني فرد

مديريت اجرايي

دكتر سيامك نوري