نقش شبكه هاي اجتماعي در توسعه پايدار گردشگري (مطالعه موردي كردستان)

كارشناسي ارشد

اين پژوهش در تلاش است تا چگونگي تأثير شبكه هاي اجتماعي روي توسعهي پايدار گردشگري را مورد بررسي قرار دهد؛ براي اين منظور از طريق شناسايي عوامل اثرگذار در پيام هاي شبكه هاي اجتماعي براي رونق كسب و كارهاي گردشگري استان كردستان و همچنين ارائه راه كار براي آن ها خواهد بود. براي جامعه آماري اول، 9 نفر از خبرگان و افراد فعال حوزه گردشگري در استان و جامعه آماري دوم، 246 از گردشگران غير بومي در كردستان براي جمع آوري اطلاعات استفاده مي گردد. پژوهشگر در مرحله اول، تحليل تم را با استفاده از مطالعه ي اسناد كتابخانه اي موجود و سپس تأييد خبرگان ، شش تم اصلي را شناسايي و تعريف خواهد كرد و در قسمت آخر اين پرسشنامه هم از تكنيك ديمتل، نظرات خبرگان را بر اساس اعداد صفر تا چهار درباره تأثير شش تم اصلي را بر روي هم ارزيابي مي كند. سپس در مرحله دوم، از يك پرسشنامه دوبخشي شامل 31 شاخص، كه در بخش ابتدايي آن از طريق تحليل عاملي اكتشافي اقدام به طراحي مدلي بر اساس شناسايي دو متغيير پنهان «عوامل افزايش نمانام سازي» و «طراحي محتواي مناسب پيام» كرده است و در بخش دوم اين پرسشنامه هم از روش تحليل اهميت-عملكرد براي پيدا كردن راه كار مؤثر، انجام شده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه شبكه هاي اجتماعي علاوه بر ترغيب كاربران خود به گردشگري، بر روي حوزه هاي اصلي گردشگري پايدار(زيست محيطي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي و فناوري) نيز تأثيرگذار مي باشد. همچنين در ادامه صاحبان مقاصد گردشگري مي توانند با رها كردن بسياري از عوامل به دليل ائتلاف منابع و ادامه دادن به استراتژي قبلي عواملي كه از اهميت و عملكرد بالايي برخوردارند؛ موجبات رونق كسب و كارهاي گردشگري استان كردستان را ميسر كنند. واژگان كليدي: شبكه هاي اجتماعي، اكوتوريسم، توسعهي پايدار گردشگري

191838

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر پارسانژاد

مديريت تكنولوژي

دكتر سبحاني فرد