عنوان
استخراج خطوط ساحلي از تصاوير ماهواره اي با استفاده از الگوريتم هاي زيرپيكسل (مطالعه موردي: بخش هايي از سواحل هرمزگان)
نويسنده اصلي
عليرضا تيل كو
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
منطقه ساحلي يك محيط حياتي و بسيار پويا است؛ بنابراين پارامترهاي مختلف ژئوفيزيكي بايستي به طور دائمي مورد پايش و نظارت قرار گيرد. اين محيط‌ها تحت فشار فرآيندهاي طبيعي همچون فرسايش، رسوب‌گذاري و بلاياي طبيعي هستند. اين تهديد‌ها مناطق ساحلي را به يك اولويت براي برنامه‌هاي پايش خطوط ساحلي و مديريت پايدار ساحلي تبديل نموده است. با توجه به پيشرفت‌هاي علم سنجش از راه دور و سيستم‌هاي اطلاعات جغرافيايي، تكنيك‌هاي يكپارچه‌اي در اين راستا ايجاد گرديده‌اند. طبقه‌بندي تصاوير ماهواره‌اي مناطق ساحلي از حيث پارامترهاي متغيري همچون موقعيت خط ساحلي، پوشش آب‌هاي ساحلي، سواحل ماسه‌اي و پوشش گياهي پراهميت هستند. متاسفانه بسياري از ماهواره‌هايي كه داراي داده‌ي رايگان يا درازمدت هستند داراي تفكيك مكاني كافي براي شناسايي عوارض با دقت مطلوب نيستند. در اين راستا توليد الگوريتم‌هايي با رويكرد تشخيص وجه مشترك آب-خاك و نيز روش‌هاي نوين جانمايي زيرپيكسل كه پيكسل‌هاي با ابعاد بزرگ (دقت مكاني و تفكيك‌پذيري پايين) را به پيكسل‌هاي كوچكتر تقسيم نموده و نقشه‌ي طبقه‌بندي شده‌اي با قدرت تفكيك مكاني بهتر آماده مي‌كند مورد توجه اين پژوهش است. بنابراين دو رويكرد از الگوريتم‌هاي جاذبه به منظور استخراج خطوط ساحلي بخش‌هايي از سواحل هرمزگان مورد استفاده قرار گرفته است. با توجه به نتايج حاصل‌شده، مدل جاذبه‌ي فضايي زيرپيكسل/ زيرپيكسل دقت مناسب‌تري در تفكيك خطوط مرزي آب و خشكي دارد. مقايسه‌ي نتايج دو روش با محاسبه‌ي اختلاف مساحت‌هاي به وجود آمده از هريك از دو روش با خط ساحلي مرجع (تصوير هوايي با وضوح بالا) انجام پذيرفت. با توجه به اختلاف مساحت‌هاي محاسبه شده، كاهش خطايي در حدود 10 درصد براي روش زيرپيكسل/زيرپيكسل نسبت به روش زيرپيكسل/ پيكسل حاصل گرديد. همچنين روش زيرپيكسل/ زيرپيكسل حساسيت بيشتري نسبت به ضريب مقياس نشان داد.
شماره ركورد
191807
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
سواحل، بنادر و سازه هاي دريايي
استاد راهنما
دكتر سيد مصطفي سيادت موسوي - دكتر برات مجردي