طراحي براي افزايش تمركز دانش آموزان بيش فعال در كلاس درس

كارشناسي ارشد

اختلال نارسايي توجه – بيش‌فعالي يكي از متداول‌ترين اختلالات دوران كودكي است و ايجاد بستر مناسب براي آموزش اين كودكان در جلوگيري از ناهنجاري‌هاي رفتاري در سنين بالاتر، موثر مي‌باشد؛ اما عليرغم ايجاد تغييرات مطلوب در نظام آموزشي و فرآيند آموزش در مدارس و بهره‌گيري مدرسين از ابزارهاي تكنولوژي‌محور و بديع، دانش‌آموزان با اختلال بيش‌فعالي، با توجه به شرايط خاص رفتاري خود، از اين آموزش بي‌بهره مي‌مانند. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي يكپارچگي حسي بر بهبود كاركردهاي اجرايي كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش¬فعالي صورت پذيرفته است و از نظر هدف در دسته پژوهش‌هاي كاربردي مي باشد. طرح پژوهش آزمايشي، از نوع پيش آزمون- پس آزمون پيگيري با دو گروه آزمايش و كنترل است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كودكان كمبود توجه – بيش‌فعال، نوع تركيبي، پايه هاي اول و دوم مقطع ابتدايي شهر سمنان و تهران در سالهاي تحصيلي ۹۶-۹۴ مي باشد. ۶۰ كودك مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي به شيوه نمونه گيري تصادفي خوشه اي و بر طبق ملاكهاي ورود و خروج انتخاب و به طورتصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش شامل آزمون عملكرد پيوسته، فراخناي ارقام وكسلر و پرسشنامه علايم رواني مرضي كودكان CSI)-4) بود. براي تحليل داده ها از آزمون تحليل كوواريانس چند متغيري و آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر استفاده شد. يافته ها نشان داد كه عملكرد كودكان گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل در مولفه¬هاي بازداري پاسخ، توجه پايدار و حافظه كاري به طور معناداري بهبود يافت. همچنين درمان يكپارچگي حسي منجر به تغييرات مؤثر و پايدار در عملكرد شركت كننده‌ها در مولفه هاي كاركردهاي اجرايي شد. واژگان كليدي: اختلال نارسايي توجه-بيش¬فعالي، يكپارچگي‌حسي، طراحي براي افزايش تمركز

191758

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي صنعتي

دكتر سيد هاشم مسدد - دكتر سيد رضا مرتضايي