بررسي پارامتر هاي موثر بر برگشت فنري در فرايند كشش عميق ‎‎‎

كارشناسي ارشد

فرآيند كشش عميق يكي از پركاربردترين روش‌هاي شكل‌دهي ورق است. يكي از چالش‌هاي اين فرآيند پيش‌بيني ميزان برگشت فنري است. برگشت فنري بر ابعاد قطعه توليدي تأثير گذار مي‌باشد. در كشش عميق قطعات حساس با دقت ابعادي بالا، طراحان قالب با دانستن ميزان برگشت فنري، اين اندازه را در طراحي خود لحاظ مي‌كنند. بنابراين دانستن برگشت فنري در شرايط فرآيندي مختلف و مواد مختلف بسيار مهم مي‌باشد. در پژوهش حاضر ميزان برگشت فنري در فرآيند كشش عميق آلومينيوم 6061، 5052، منيزيم B31AZ و فولاد 12-St و پارامترهاي مؤثر بر آن اندازه‌گيري و بررسي شد. نتايج كشش عميق عملي نشان مي‌دهند با افزايش دماي كشش درصد موفقيت فرآيند بالا مي‌رود. به‌طوري درصد تلفات از 46.7% در در شرايط دمايي1 به 18.2% در شرايط دمايي 7 مي‌رسد. 75% نمونه‌هاي آلياژ منيزيم B31AZ در دماي بالا با فشار ورق‌گير KN 15 و سرعت پيشروي mm/s6 با موفقيت كشيده شد. از طرف ديگر با افزايش دماي شكل‌دهي، برگشت فنري در كشش عميق آلومينيوم 6061 و 5052 به ترتيب 64.63% و 74.66% كاهش مي‌يابد. با مقايسه برگشت فنري آلومينيوم 6061 آنيل شده و عمليات حرارتي شده(T6) مشخص شد با آنيل كردن و كاهش استحكام تسليم، برگشت فنري به ميزان 5% كاهش مي‌يابد. با بررسي برگشت فنري ورق‌هاي منيزيمB31AZ و آلومينيوم T6-6061 مشاهده شد با افزايش ضخامت ورق برگشت فنري كاهش مي‌يابد. به‌طوري كه در مورد آلياژ B31AZ، برگشت فنري از 1.13402% در ضخامت mm 1.5 به 0.8692% در ضخامت mm 1.75 رسيده است. در كشش عميق آلياژ آلومينيوم 6061، با افزايش ضخامت از mm1 به mm2، برگشت فنري از 2.80041% به 1.23211% كاهش مي‌يابد. واژه‌هاي كليدي: كشش عميق، برگشت فنري، شكل‌دهي گرم، منيزيم B31AZ، آلومينيوم 6061، آلومينيوم 5051

191726

دانشگاه علم و صنعت ايران

ساخت و توليد

دكتر رامين هاشمي