بررسي رفتار خمشي تيرهاي بتن‌آرمه حاوي الياف فولادي در درياي عمان

دكتري

يكي از آسيب‌هاي مهم در سازه‌هاي بتني دريايي، ورود يون‌هاي مهاجم به درون سازه از طريق ترك‌ها و خوردگي ميلگرد مي‌باشد. با ايجاد خوردگي، پيوستگي ميلگرد با بتن كاهش پيدا كرده و مقاومت خمشي، شكل‌پذيري و عمر بهره‌برداري سازه كاهش مي‌يابد. يكي از راه‌هاي به تأخير انداختن ترك‌خوردگي و يا كاهش عرض ترك، استفاده از الياف است. به نظر مي‌رسد الياف، با كاهش عرض ترك، موجب تأخير در ورود يون‌هاي مهاجم و بهبود دوام و رفتار خمشي بتن مسلح به ميلگرد شوند. بر همين اساس، در رساله حاضر، اثر الياف فولادي، پلي‌پروپيلن و شيشه بر رفتار خمشي تيرهاي بتني مسلح به ميلگرد در سه محيط مختلف آب شيرين، اتمسفريك دريايي و جزر و مدي درياي عمان مورد مطالعه و آزمايش قرار گرفتند. همچنين رفتار خمشي تيرهاي بتني با نسبت‌هاي آب به سيمان و پيش‌ترك‌هاي مختلف حاوي الياف فولادي با طول‌هاي متفاوت در محيط جزر و مدي ارزيابي شدند. بر اساس نتايج، در بحث خمش، در هر سه محيط، بيشترين و كمترين ميزان بهبود رفتار خمشي بتن مسلح به ميلگرد به ترتيب مربوط به افزودن الياف فولادي و شيشه بود. از سويي ديگر در سازه‌هاي دريايي و در ناحيه جزر و مدي، در صورت استفاده از نسبت آب به سيمان از 5/0 به‌جاي 4/0، به منظور ثابت‌ماندن مقاومت خمشي، مي‌توان طول الياف را در بتن افزايش داد. در بحث مقاومت پسماند ميانگين، با تغيير محيط از آب شيرين به ناحيه جزر و مدي و افزايش طول الياف، ميزان كاهش مقاومت پسماند ميانگين تيرهاي بتني، بيشتر خواهد شد. واژه‌هاي كليدي: الياف فولادي، الياف شيشه، الياف پلي‌پروپيلن، مقاومت خمشي، طاقت خمشي

191563

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سركرده

سازه

دكتر اميني - دكتر برخورداري