عنوان
مطالعه فرآيند پياده سازي مدلسازي اطلاعات ساختمان در پروژه هاي عمراني كشور ايران با رويكرد بررسي موانع و محدوديت ها
نويسنده اصلي
بهزاد حسيني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
صنعت ساخت‌وساز (AEC ) در طول 40 سال گذشته در زمينه‌ي توسعه بهره‌وري از ديگر صنايع توليدي عقب‌مانده است. دليل اين عقب‌افتادگي در توسعه بهره‌وري، تركيب نيازهاي مشترك در انجام پروژه‌هاي ساختماني است كه همواره در صنعت ساختمان با ماهيت مجزا همراه بوده‌اند. رنسانس فنّاورانه صنعت ساخت‌وساز يعني مدلسازي اطلاعات ساختمان (BIM) به‌عنوان راهي براي رسيدگي به اين مسائل و درنتيجه بهبود بهره‌وري در پروژه‌هاي ساختماني ارائه‌شده است.
فرآيند پذيرش BIM توسط ذينفعان و تصميم گيران پروژه‌هاي ساخت‌وساز آهسته بوده و بسياري از موانع باعث عدم پذيرش گسترده‌اي فناوري شده است. تطبيق يافتن با BIM باعث ايجاد توانايي تغيير در فرايندهاي كاري مي‌شود كه مي‌تواند عملكرد پروژه‌هاي ساختماني را ساده‌تر و هوشمندتر كند. اجراي BIM نه‌تنها تغيير در فنّاوري است؛ بلكه در اين فرآيند نياز به تغييرات قابل‌توجهي در فرايندهاي كاري وجود دارد تا بهبود بهره‌وري را به همراه داشته باشد. BIM يك ابزار براي بهبود فرايندها است تا رسيدن به هدف نهايي پروژه را تسهيل نمايد.
در اين مطالعه با تحقيق وسيع در زمينه‌ي مشكلات اجراي BIM در دنيا و همچنين طرح پرسشنامه‌اي براي شركت‌هاي مختلف حوزه ساختمان به دنبال شناسايي مشكلات و راهه‌اي حل آن‌ها در اين صنعت و به‌صورت خاص در كشور ايران هستيم.
طبق نتايج به‌دست‌آمده از اين پايان‌نامه، ازجمله مهم‌ترين موانع بر سر راه پذيرش BIM، نبود الزام از سمت سياست‌گذاران صنعت ساختمان، اكتفا بهروش‌هاي سنتي، مشخص نبودن ارزش واقعي BIM و نبود نقشه راه مشخص و تعريف‌شده هست.
شماره ركورد
191556
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي و مديريت ساخت
استاد راهنما
دكتر مصطفي خانزادي