عنوان
مرمت و احيا عصارخانه جماله، اصفهان
نويسنده اصلي
محمد خزائي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
عصارخانه ها به عنوان بخشي از ميراث هاي بومي-صنعتي ايران در راستاي توليد روغن از دانه هاي گياهي هستند كه عمدتا در مركز ايران شكل گرفتند. عصارخانه ها با گذشت زمان و پيشرفت تكنولوژي رونق خود را از دست داده اند و در نتيجه اين بناها كه جزو گنجينه هاي معماري سنتي ايراني هستند و همچنين دانش وتكنيك هاي روغن گيري به روش سنتي رو به نابودي و فراموشي هستند . هدف از اين پژوهش شناخت ارزش هاي اينگونه بناها و تكنيك هاي وابسته و ارائه ي طرح حفاظت و احياء مي باشد.
بنابراين مسئله اصلي تحقيق در اين نوشتار بر اساس «بررسي معماري، سازه و كاركرد عصارخانه ها و بررسي شاخصه هاي معماري بومي در آنها و همچنين بازشناسي فنون، جزييات و تمهيدات عصارخانه ها در توليد روغن هاي گياهي به عنوان بخشي از ميراث فراموش شده در ايران» شكل مي گيرد. بر اين اساس سئوالاتي بوجود مي آيد كه اين پژوهش با در نظر گرفتن عصارخانه جماله در شهرستان اصفهان به عنوان نمونه ي موردي و با روش مطالعاتي توصيفي-تحليلي با انجام مطالعات كتابخانه اي و بررسي هاي ميداني در مورد ساختار معماري و تكنولوژي ساختمان آن همچنين فرايند و مكانيزم توليد روغن استحصالي سعي در يافتن پاسخ مناسب براي آنها مي باشد.
از نتايج مورد انتظار اين پژوهش مي توان به شناخت، معرفي و حفاظت اين آثار به وسيله مستند سازي، ارايه طرح هاي جامع حفاظت، مرمت و احيا اشاره كرد. اين نتايج مي توانند در جهت حفظ هويت علوم و فنون بومي و منطقه اي، و بيان خلاقيت نسل هاي گذشته بشر در تامين نيازهاي ضروريشان سودمند باشند.
واژه‌هاي كليدي: عصارخانه، معماري صنعتي، تكنيك‌ها، اصفهان.
شماره ركورد
191544
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مرمت و احيا بنا هاي تاريخي - حفاظت و مرمت ميراث معماري
استاد راهنما
دكتر فاطمه مهدي زاده سراج - دكتر اصغر محمد مرادي