پايش شبكه هاي اجتماعي با مشخصه هاي طولي

كارشناسي ارشد

پايش شبكه هاي اجتماعي ميتواند اهميت به سزايي در زندگي هاي كنوني و جامعه داشته باشد. مطالعات اخير حاكي از اهميت اين موضوع و تمايل محققان براي مدلسازي و پايش ارتباط بين اعضاي اين شبكه در بستر زمان دارد. به خصوص ، تمايل براي مدلسازي شبكه با توجه به متفييرهاي تبييني در سالهاي اخير افزايشي افته است؛ اما اين مطالعات، همبستگي بين متغييرهاي پاسخ را در مدلهاي مطرح شده در نظر نگرفته اند. در اين پايان نامه ما از مدل هاي آميخته خطي تعميم يافته (مدل هاي اثرات تصادفي) به منظور مدلسازي شبكه ي اجتماعي و با توجه به ويژگي هاي هر گره موجود در شبكه استفاده كرده ايم. به منظور تخمين پارامترهاي مدلهاي رگرسيوني استفاده شده، از روش حداكثر سازي ارزش انتظاري مونت كارلو جهت حداكثر سازي تابع درست نمايي استفاده شده است. سپس آماره نسبت درست نمايي جهت شناسايي نقاط تغيير توسعه داده شده است. در مطالعات شبيه سازي از دو شاخص ريشه ميانگين توان دوم خطاها به منظور انتخاب مدل بهتر براي داده هاي شبيه سازي شبكه استفاده شده است كه نتايج بيان كننده بهتر بودن مدل رگرسيوني آميخته پواسون صفر متورم براي توصيف داده ها است. در بخش ديگري از مطالعات شبيه سازي كه به منظور شناسايي تغييرات اتفاق افتاده در شبكه انجام شده، نتايج حاكي از بهبود شاخص متوسط طول دنباله در مقايسه با ديگر مطالعات است.

191538

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سعيدي مهرآباد

بهينه سازي سيستم

دكتر رسول نورالسناء