شبيه سازي رفتار مسافران در استفاده از تسهيلات ايستگاه راه آهن تهران

كارشناسي ارشد

در اين پايان نامه دو مدل براي بهينه سازي جانمايي تسهيلات در داخل ايستگاه راه آهن ارائه شده است. مدل اول دو هدفه بوده و براي جانمايي تسهيلات كلان در ايستگاه راه آهن به گونه اي ارائه شده كه زمان پياده روي مسافران بين تسهيلات خدماتي را با در نظر گرفتن هزينه حداقل نمايد سپس با استفاده از نتايج آن در مدل دوم جانمايي تسهيلات خرد مشخص مي شود. مدل اول با استفاده از روش محدوديت اپسيلون تقويت شده حل شده و از ميان جواب هاي پيشنهادي و شاخص هاي به دست آمده از شبيه سازي آنها با استفاده از روش جا به جايي ايده آل، جانمايي پيشنهادي براي ايستگاه راه آهن مشخص مي كند. مدل دوم با استفاده از حل كننده ي CPLEX در نرم افزار گمز حل شده است. مدل پيشنهادي در يك مطالعه ي واقعي در ايستگاه راه آهن تهران براي جانمايي با چهار تسهيل كلان و هشت مكان بالقوه و ده تسهيل خرد و بيست و پنج مكان به نمايش درآمده است. داده هاي مورد نياز براي جانمايي تسهيلات كلان با استفاده از اسكنرهاي اينترنت بي سيم در ايستگاه راه آهن تهران به دست آمده و داده هاي مورد نياز براي تسهيلات خرد با استفاده از داده هاي ويدئويي تامين شده و پس از مشخص شدن جواب نهايي، گزينه ي پيشنهادي در نرم افزار شبيه سازي شده و با شرايط فعلي ايستگاه راه آهن تهران مقايسه شده است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه زمان حركت افراد 37 درصد كاهش يافته و تراكم تجريه شده توسط مسافران 17 درصد كاهش يافته است. اين مدل مي تواند در باز طراحي ايستگاه هاي راه آهن توسط برنامه ريزان و مديران ايستگاه مورد استفاده واقع شود.

191462

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر وحيد پوراحمدي

حمل و نقل ريلي

دكتر مرتضي باقري