طرح بهسازي و ساماندهي كوچه دوازده متري مسجد جامع تبريز

كارشناسي ارشد

چكيده با آغاز انقلاب صنعتي و اختراع اتومبيل به مرور زمان اولويت به عابر پياده و پياده راه در شهر ها كمرنگ تر شد به طوري كه پياده راه جاي خود را با خيابان هايي براي گذر اتومبيل عوض كرد. در راستاي عدم توجه به مقياس انساني و ناديده گرفتن نياز هاي عابرين پياده مشكلاتي در بافت هاي شهري به وجود آمد. نبود كيفيت در پياده راه‌ها سبب تضعيف حضور اجتماعي شهروندان در عرصه شهر ها شده است. توسعه سريع شهر ها در چند دهه اخير زندگي شهروندان را تحت تاثير قرار داد. با بيان شدن توسعه پايدار شهري و توجه به همه وجوه شهر، ايجاد شهري مبتني بر ابعاد زيست محيطي و فرهنگي و اقتصادي پاي به عرصه گذاشت. شهر تبريز نيز از اين قاعده مستثني نبود.فضاهاي سواره بر مسير پياده غلبه كردند و عرصه را براي حضور شهروندان تنگ شد. در مطالعه زير به بررسي كوچه 12 متري مسجد جامع تبريز مي‌پردازيم تا بتوانيم با ايجاد فضاي پياده براي شهروندان در بافت قديمي تبريز زندگي دوباره را به اين بافت تاريخي بازگردانيم. توجه به عابر پياده و مناسب سازي محيط شهري براي حضوردر فضاهاي شهري از ويژگي هاي طراحي شده در اين پايان نامه مي‌باشد. كليد واژه: پياده راه، پياده راه سازي، مسجد جامع تبريز، توسعه پايدارشهري

191457

دانشگاه علم و صنعت ايران

مرمت ميراث معماري

دكتر معماريان - دكتر مرادي