عنوان
مكان يابي و اندازه يابي بهينه تحليلي توليد پراكنده به منظور كاهش تلفات در شبكه هاي توزيع همراه با تعيين تركيب بهينه از منابع مختلف
نويسنده اصلي
آرمان حسيني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
امروزه با توجه به اهميت انرژي و سوخت هاي فسيلي، استفاده از منابع توليد پراكنده در سيستم-هاي قدرت به ويژه در شبكه هاي توزيع افزايش پيدا كرده است. در ساختار سيستم هاي قدرت سنتي جهت حركت توان از بالادست به سمت پايين دست شبكه بوده است، اما در ساختارهاي مدرن شبكه هاي قدرت به منظور كاهش تلفات و افزايش قابليت اطمينان وغيره، توان الكتريكي در نزديك مراكز بارها هم توليد مي شود.
بنابراين، در ساختار جديد سيستم هاي قدرت، يك مسئله مطرح مي شود و آن اين كه در كجا و چه مقدار منابع توليد پراكنده نصب شود تا به اهداف مورد نظر رسيد. در اين پايان نامه اين مسئله مورد بررسي قرار گرفته شده است و مكان و اندازه بهينه DGها به منظور كاهش تلفات در شبكه هاي توزيع تعيين شده است. در اين پايان نامه از روش تحليلي براي تخصيص DG استفاده شده است. دو روش تحليلي جهت تعيين مكان و اندازه بهينه DGها مورد بررسي قرار گرفته شده است. در روش اول تخصيص منابع به صورت جدا انجام گرفته شده است و در روش دوم تخصيص DG به طور همزمان انجام گرفته شده است. همچنين، با تقسيم بندي DG ها به سه دسته، تركيب بهينه از انواع فنآوري هاي مختلف DGها جهت كاهش تلفات شبكه ارائه شده است. با توجه با اينكه ارتقاء خطوط نيز بر كاهش تلفات شبكه اثر دارد، به همين دليل در اين پايان نامه تخصيص همزمان DG و ارتقاء خطوط بررسي شده است و مشاهده شده است كه با ارتقاء خطوط چه مقدار تلفات شبكه و توان DG مورد نياز كاهش مي يابد. با توجه به اينكه در تخصيص DG ولتاژ شين ها ثابت فرض شده است، يك روش پيشنهادي جهت تخصيص DG ارائه شده است. در شبكه هاي واقعي به دلايل مختلف به ويژه موقعيت جغرافيايي شبكه توزيع، محدوديت هاي جهت نصب DGها ايجاد مي شود. به همين دليل در اين پايان نامه جهت تخصيص DG به صورت يك مسئله عملي محدوديت هاي نصب DG بر روي شبكه مورد مطالعه بررسي شده است. جهت تحليل نتايج از دو شبكه استاندارد 33 و 69 شينه توزيع استفاده شده است.
شماره ركورد
191447
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
سيستم هاي قدرت
استاد راهنما
دكتر محسن كلانتر