طراحي شبكه زنجيره تأمين بين المللي پوياي عسل مبتني بر سيستم اطلاعات جغرافيايي: مطالعه موردي زنجيره تأمين عسل شركت مدا

طراحي شبكه زنجيره تأمين بخشي از مديريت زنجيره را تشكيل مي‌دهد كه با دربرگرفتن تصميمات استراتژيك آن ، تأثير قابل توجهي بر روي عملكرد زنجيره تأمين دارد. تعيين مكان، تعداد تسهيلات، ظرفيت تسهيلات و نحوه تخصيص آنها ازجمله مهم‌ترين اين تصميمات است. اين تصميمات در حوزه زنجيره تأمين محصولات كشاورزي به دليل طبيعت زيستي منحصر به فرد هر محصول برگرفته از ويژگي‌هاي آن محصول است. عسل و شيوه توليد آن به وسيله زنبور يكي از شگفتي¬هاي آفرينش است. شگفتي كه در قرآن كريم از آن ياد شده است و اهميت آن مورد تاكيد قرار گرفته و نشانه¬اي از آيات خداوند براي اهل فكر شمرده شده است. اين محصول امروزه علاوه بر استفاده مستفيم در سبد غذايي، به صورت غيرمستقيم در صنايع مختلفي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. براساس آمارهاي بين‌المللي كشور ايران به دلايل مختلفي از جمله شرايط اقليمي و نيز جمعيتي از جمله كشورهاي فعال در زمينه توليد عسل مي‎‌باشد؛ اما به دلايلي صادرات عسل از ايران با مشكلات مختلفي روبرو است. در همين راستا در اين پايان‌نامه سعي شده است از ديدگاه طراحي شبكه زنجيره تأمين در سطح بين‌الملل به اين مشكلات پرداخته شود. بدين منظور يك چارچوب دو قسمتي ارائه خواهد شد كه درصدد اولا طراحي شبكه و تعيين مكان سطوح مختلف آن در گستره زماني پويا و ثانيا بهينه‌سازي اين شبكه با استفاده از مدل رياضي خواهد بود. در قسمت اول با استفاده از رويكرد تصميم‌گيري چندمعياره ANP و نيز ابزار GIS مكان‌هاي كانديد جهت انتخاب به عنوان مراكز تأمين عسل يعني سطح اول زنجيره تأمين تعينن شدند و به عنوان ورودي به قسمت دوم يعني مدل رياضي داده شده‌اند. مدل رياضي ارائه شده در قسمت دوم اين چارچوب، يك مدل رياضي خطي عددصحيح مختلط با تابع هدف حداكثرسازي سود زنجيره تأمين ارائه شده است.. اين حداكثرسازي از يك سو تحت محدوديت‌هاي ناشي از ويزگي‌هاي زيستي توليد عسل مانند وابستگي روش توليد عسل به شرايط دمايي و پوشش گياهي و وابستگي مقدار توليد عسل به پويايي جمعيت داخل كندو صورت گرفته است و از سويي ديگر در ابعاد بين‌المللي و با توجه به تاثير قيمت و كيفيت در تقاضاي عسل انجام مي‌شود. مدل اوليه در ادامه با درنظر گرفتن فضاي عدم قطعيت مربوط به دو پارامتر نرخ ارز و دما كامل شده و با استفاده از رويكرد برنامه‌ريزي فازي و سپس بهينه‌سازي استوار به يك مدل برنامه‌ريزي امكاني استوار تبديل خواهد شد. هدف اصلي اين عمل در نظر گرفتن عدم قطعيت‌هاي ناشي از دو پارامتر مذكور بر روي تابع هدف و نيز محدوديت‌هاي مدل رياضي اوليه است به گونه‌اي كه نتايج ناشي از مقايسه مدل استوار با مدل اوليه، افزايش 30 درصدي در مقدار تابع هدف و نيز كاهش پراكندگي مقادير تابع هدف به مقدار 10 درصد در مقايسه با مدلهاي فازي به ازاي مقادير عدم قطعيت را نشان مي‌دهد.

191414

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر برزين پور

مدل سازي سيستم هاي كلان

دكتر پيشوايي