تعيين حجم نمونه بهينه در آزمايشات باليني با رويكرد بيزي

كارشناسي ارشد

امروزه مسئله تعيين حجم نمونه موضوعي مهم و قابل توجه در علم آمار مي¬باشد. به طور كلي روش¬هاي تعيين اندازه نمونه به دو دسته تقسيم مي¬شوند: 1- روش كلاسيك (فراواني¬گرا) 2- روش بيزي، كه روش بيزي خود نيز در دو ديدگاه بيز استنباطي و كاملا بيزي( نظريه تصميمي) تقسيم مي¬شوند. تا به امروز مسئله تعيين حجم نمونه با اين دو روش انجام شده است. در اين پژوهش با معرفي اطلاع شانون و اطلاع ليندلي رويكرد بهينه¬اي براي مسئله تعيين حجم نمونه بهينه در آزمايشات باينري ارائه مي¬شود و متغيرهاي مورد بررسي در اينجا داراي توزيع دوجمله¬اي مي¬باشند كه هدف ما بررسي حجم نمونه براي تفاضل ميان نسبت¬هاي دو توزيع دوجمله¬اي ("p" _"1" "-" "p" _"2" ) است. اندازه نمونه بهينه را با استفاده از روش شانون با بيشينه كردن ENGS (متوسط سود خالص نمونه¬گيري) بدست مي¬آوريم و در روش ليندلي حجم نمونه بهينه را با بيشينه كردن تابع مطلوبيت خالص محاسبه مي¬كنيم. با استفاده از اين دو روش پيچيدگي¬هاي محاسباتي جهت تعيين حجم نمونه به طور قابل ملاحظه¬اي كاهش مي¬يابد اطلاع ليندلي، اطلاع شانون، توزيع دوجمله¬اي، تابع مطلوبيت، نظريه تصميم، روش بيز استنباطي، روش كاملابيزي، متوسط سود خالص نمونه¬گيري.

191401

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر غلامحسين ياري

آمار رياضي

دكتر رحمان فرنوش