شناسايي محل و شدت آسيب در پل‌هاي كابلي با اطلاعات مودال ناقص

كارسناسي ارشد

يكي از مسائل مهم كه امروزه مهندسي عمران با آن مواجه است، شناسايي آسيب در سازه‌هاي موجود است. تصميم گيري در مورد استفاده، ترميم و يا عدم استفاده از يك سازه، در ابتدا مستلزم شناسايي محل و شدت آسيب مي‌باشد. لذا شناسايي دقيق محل و شدت آسيب، در دستيابي به يك تصميم مناسب در مورد سازه‌ي مورد بررسي نقش مهمي دارد. از سوي ديگر، پل‌هاي كابلي سازه‌هاي انعطافپذير و حساسي هستند و بطور معمول براي يك طول عمر طولاني طراحي مي‌شوند، برهمين اساس، پايش سلامت پل‌هاي كابلي، از اهميت زيادي به لحاظ ايجاد شريان‌هاي ارتباطي امن، برخوردار است. در اين پايان‌نامه، در قسمت اول، سعي شده است به شناسايي محل آسيب با استفاده از روش‌هاي شناسايي آسيب بر پايه‌ي اطلاعات مودال به‌دست آمده از مدل اجزا محدود پل كابلي پرداخته شود. اين روش‌ها شامل: روش شاخص همبستگي اطمينان مودال بهبوديافته، روش انحناي مودال، روش انعطافپذيري مودال، روش شاخص خرابي مي‌باشند. در اين قسمت از يك مدل اجزا محدود سه‌بعدي پل كابلي، كه مورد صحت سنجي قرار گرفته است، استفاده شده است. در قسمت دوم، با تعريف مساله‌ي تشخيص شدت آسيب به‌صورت يك مساله‌ي بروزرساني با اطلاعات مودال و حل آن با استفاده از الگوريتم بهينه‌يابي اجتماع ذرات دموكراتيك و در نظر داشتن يك تابع هدف مبتني بر انعطاف پذيري مودال، به شناسايي آسيب و شدت آن پرداخته مي‌شود. در اين قسمت، در ابتدا براي اطمينان از صحت روش پيشنهادي، يك قاب خمشي دوبعدي 2 طبقه مورد استفاده قرار گرفته است و سپس براي هدف اصلي، يعني شناسايي شدت آسيب در پل كابلي، از ايجاد يك مدل پل كابلي دوبعدي استفاده شده است. در آخر، كارايي روش‌هاي ارائه شده در شرايط مختلف نظير وجود نوفه‌‌هاي تصادفي در داده‌هاي ورودي و همچنين اطلاعات مودال ناقص بررسي شده‌اند. واژه‌هاي كليدي: پايش سلامت سازهها ، روش‌هاي شناسايي آسيب بر پايه‌ي اطلاعات مودال ، پل كابلي، الگوريتم بهينه‌يابي اجتماع ذرات دموكراتيك

191390

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر غلامرضا قدرتي اميري- دكتر محمدعلي برخورداري بافقي