شناسايي و اولويت بندي عوامل تقويت حكمراني نوآوري در ايران، بر مبناي تجربيات منتخبي از كشورهاي در حال توسعه

كارشناسي ارشد

نوآوري به عنوان نيروي پيشران قدرتمندي براي تغييرات، رشد و توسعه اقتصادي و همچنين ايجاد رفاه و افرايش رقابت‌پذيري در سطح ملي شناخته مي‌شود و اين موضوع كه نوآوري حاصل فرآيند تعامل ميان بازيگران مختلف بوده و تحت تأثير عوامل بسياري است و غالباً به وسيله‌ي بازيگران، نهادها و ارتباط ميان آن‌ها كه نظام نوآوري را تشكيل مي‌دهند، تعيين مي‌گردد به طور گسترده‌اي مورد توافق است. بسياري از شكست‌هايي كه نظام‌هاي نوآوري مستعد آن هستند نتيجه‌ي شكست در حكمراني مي‌باشد. مي‌توان گفت نظام‌هاي نوآوري بدون يك چارچوب مديريت و حكمراني مناسب نمي‌توانند به درستي عمل نمايند به عبارت ديگر كارايي و اثربخشي عملكرد نظام نوآوري تا حد زيادي به حكمراني آن وابسته است. هدف اصلي اين پژوهش شناسايي و اولويت‌بندي عوامل تقويت حكمراني نوآوري در ايران با استفاده از تجربيات كشورهاي در حال توسعه است كه براي تحقق اين هدف در گام اول، با مطالعه و بررسي ادبيات حاكم بر نظام نوآوري و حكمراني نوآوري و همچنين بررسي حكمراني نوآوري در دو كشور كره جنوبي و تركيه 54 عامل تقويت حكمراني نوآوري شناسايي شد. در گام دوم با تهيه و توزيع پرسشنامه‌اي ساختار يافته ميزان تأثير هر يك از اين عوامل بر تقويت حكمراني نوآوري ايران با يك طيف ليكرت 5 تايي مورد ارزيابي قرار گرفت و پس از انجام آزمون‌هاي آماري مانند؛ آزمون t تعداد 41 عامل تقويت حكمراني نوآوري در ايران شناسايي گرديد. در گام سوم به منظور اولويت‌بندي عوامل شناسايي‌شده از روش تاپسيس فازي استفاده شد و براي معيارهاي اولويت‌بندي از ابعاد نظام ملي نوآوري شامل؛ ميزان گشودگي، قابليت‌هاي نوآورانه و فناورانه، ارتقاي زيرساخت‌ها، تقويت آموزش و سرمايه انساني، بلوغ نهادهاي سياسي، پيوستگي اجتماعي استفاده شد و براي تعيين وزن هر معيار در اين پژوهش از روش AHP فازي استفاده گرديد.

191340

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سعيد شوال پور آراني

مديرت تكنولوژي - انتقال تكنولوژي

دكتر محمدرضا محمدعليها