تاثير عمليات ترمومكانيكي بر ريزساختار و خواص مكانيكي آلياژ Ti-1100

دكتري

در اين پژوهش تاثير پارامتر هاي عمليات ترمومكانيكي و عمليات حرارتي بر ريزساختار و خواص مكانيكي آلياژ Ti-1100 مورد بررسي قرار گرفته است. بررسي هاي ريزساختاري نشان داد كه مكانيزم حاكم بر فرآيند كروي شدن ريزساختار ابتدايي مارتنزيتي در محدوده دمايي °C800 تا °C900 و نرخ كرنش هاي كم (1-s 005/0) تبلور مجدد ديناميكي پيوسته مي¬باشد. همچنين افزايش دماي نورد داغ از°C850 تا °C1000 سبب تغيير اين مكانيزم به جدايش مرزي و مهاجرت نهايي(گلوبولاريزيشن) شده است. نتايج حاصل از انجام عمليات حرارتي در دما و زمان هاي مختلف روي نمونه هاي نورد شده در دماي °C850 نشان داد كه درشت شدن فاز آلفاي اوليه (تشكيل شده در فرآيند كروي شدن)، از مدل ليفشيتز- اسليوزو- واگنر (LSW) تبعيت مي¬كند و وجود گراديان غلظت كم بين اين فاز و زمينه سبب شده است تا تغييرات كسر حجمي تاثيري بر اين مدل نداشته باشد. ريزساختار بتاي استحاله يافته ريزدانه توسط كنترل زمان عمليات حرارتي ريزساختار هم محور در محدوده تك فاز بتا بدست آمد. كاهش اندازه دانه بتاي اوليه از μm500 به μm25 سبب افزايش انعطاف پذيري ريزساختار بتاي استحاله يافته در دماي محيط تا 30% و در دماي °C600 تا 70% شد. در نهايت نتايج آزمايش خستگي كم چرخه كرنش كنترل در دماي °C600 نشان داد كه افزايش انعطاف پذيري همراه با ريزتر شدن اندازه دانه بتاي اوليه سبب مي¬شود تا مقاومت آلياژ با ريزساختار بتاي استحاله يافته در مقابل LCF آن چنان بهبود يابد كه نزديك به رفتار ريزساختار دوگانه شود.

191229

دانشگاه علم و صنعت ايران

مواد و متالورژي

دكتر شمس الدين ميردامادي