طراحي مدرسه ابتدايي با تاكيد بر ايجاد فضايي پويا براي ارتقا تعامالت كودكان

كارشناسي ارشد

مدرسه همچون خانواده يك وحدت اجتماعي است و در ساخت شخصيت اجتماعي فرد بسيار موثر است؛ البته نبايد تصور كرد كه يادگيري به مدرسه محدود است بلكه در تمام عمر ادامه دارد و آنچه را كه شخص ياد ميگيرد جزئي از توانايي او را براي سازگاري با محيط تشكيل مي‌دهد. از اين‌رو در‌نظر آموزش‌و‌پرورش جديد، مدرسه يك مركز اجتماعي مهم است كه كودك ساعات طولاني از عمر خود را در آن مي‌گذراند و او را در سازگاري با جامعه بزرگتر ياري مي‌كند و امروزه ديگر اشتباه محض است كه مدرسه را يك عده كلاس‌ها و اتاق‌ها بدانيم كه در آنها علم القا مي‌شود. اين در‌حالي است كه در جامعه امروز ما بيش‌تر مردم مدرسه را با سه مولفه كلاس، معلم و دانش‌آموز مي‌شناسند و بر اين اساس آموزش در كشور ما اغلب به فعاليت‌هاي محدود معلم اطلاق مي‌شود. با اين تصور، محيط تعليم و تربيت چندان متفاوت با محفظه نگهداري اشيا بي‌جان نيست و اساسا مجال چنداني به جنبش و پويايي و تحرك عملي و بهبود روابط اجتماعي بچه‌ها نمي‌دهد. پژوهش حاضر به منظور استخراج ضرورت‌هاي طراحي محيط‌هاي آموزشي بر اساس نيازهاي كودكان صورت گرفته است؛ در اين پژوهش در ابتدا به بررسي اصول طراحي مدارس سنتي و مباني فكري طراحي مدارس معاصر پرداخته است و سپس با استفاده از روش‌هاي ميداني، در چند مدرسه ابتدايي مطالعاتي بدين صورت انجام گرفت كه از كودكان (11-7 ساله) خواسته شد كه ضمن پاسخ دادن به پرسشنامه، حياط مدرسه ايده‌آل خود را نقاشي كنند و درباره آن توضيحاتي نيز بنويسند كه روش نمونه‌گيري در اين تحقيق نمونه‌گيري تصادفي ساده از بين دانش‌آموزان دبستاني بوده و حجم نمونه مورد مطالعه از اين روش 70 نفر انتخاب شده‌است و در نهايت براي شناخت اولويت‌ها و نظرات كودكان در زمينه فضاي مدرسه مطلوب آنها، نقاشي‌ها و پاسخ پرسشنامه آن‌ها مورد تحليل و بررسي ‌قرار‌گرفت.

191109

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سمانه تقدير

معماري - آموزشي و فرهنگي

دكتر فرهنگ مظفر