بررسي تاثير استفاده از ضايعات پليمر بر قير و مقاومت خستگي مخلوط هاي آسفالتي

كارشناسي ارشد

عوامل مختلفي در ايجاد و گسترش ترك خوردگي هاي لايه آسفالتي كه يكي از شايع ترين خرابي ها در يك سيستم روسازي در اكثر جاده ها و بزرگراه ها مي باشد نقش دارند. از مهم ترين اين عوامل بار ترافيكي و اثرات دمايي است. به منظور ارائه مواد سازگار با محيط زيست و حذف مواد آلاينده، و همچنين به دليل هزينه زياد مواد پليمري خالص، در اين مطالعه از ضايعات پليمر به عنوان افزودني استفاده مي گردد. اين تحقيق، به بررسي ميزان عملكرد ضايعات پليمرهاي الاستومري بر عمرخستگي روسازي آسفالتي مي پردازد. آزمايش خستگي با استفاده از آزمايش تيرخمشي چهار نقطه اي در حالت كنترل كرنش با موج نيمه سينوسي، در سه سطح كرنش 600، 800 و 1000 ميكرواسترين انجام مي شود. آزمايش خستگي قطري بر روي نمونه هاي آسفالتي استوانه اي در دو دوماي 15 و 25 درجه سانتي گراد و در دو سطح تنش kPs 300 و kPs 400 انجام شد. عمرخستگي نمونه هاي آسفالتي در دو نوع آزمايش مقايسه مي گردد. همچنين روش هاي تحليل عمرخستگي بررسي شده و مورد مقايسه قرار مي گيرد.

191035

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر محمود عامري