پيش بيني طول عمر بعد از بازنشستگي كاركنان با استفاده از شبكه عصبي مصنوعي (مطالعه موردي شركت فولاد خوزستان)

كارشناسي ارشد

دوره ي بازنشستگي هميشه به عنوان دوره اي با اهميت و داراي جنبه هاي مختلف فردي و اجتماعي افراد مورد توجه بوده است . تغييرات شرايط زندگي افراد بازنشسته نسبت به دوره اشتغال آنها ، جنبه هاي جديدي را به زندگي آنها وارد مي كند . موسسات و افراد مختلف نگاههاي متفاوتي به اين مقوله دارند ، چرا كه مي تواند منشاء اثرات متفاوتي براي آنان باشد. يكي از جنبه هاي مورد توجه در اين زمينه طول عمر بعد از بازنشستگي و عوامل موثر بر آن بوده است . در اين تحقيق ، با استفاده از نرم افزار MATLAB يك مدل شبكه عصبي مصنوعي براي پيش بيني طول عمر افراد بازنشسته بر اساس عوامل شغلي ، سلامت ، و فردي مربوط به ۳۵۱ نفر بازنشسته شركت فولاد خوزستان كه بين سالهاي ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۲ بازنشسته شده اند طراحي گرديد. به منظور سنجش عملكرد مدل ، نتايج آن با نتايج مدل رگرسيون چندمتغيره تهيه شده در نرم افزار SPSS مقايسه گرديد. اين مقايسه بر اساس ميزان خطاي هر مدل بر حسب شاخص ميانگين مربعات خطا انجام گرفت و مشخص شد كه خطاي مدل شبكه عصبي معادل 8/4٪ خطاي مدل دوم است. در قسمت دوم تحقيق ، با استفاده از تجزيه و تحليل رگرسيون چند متغيره همزمان، ميزان اهميت عوامل موثر بر طول عمر شناسايي مورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد دو عامل سن بازنشستگي و درآمد قبل از بازنشستگي پيش بيني كننده هايي قوي ،‌ و سه عامل ابتلا به ديابت ، مصرف سيگار ، و سابقه جراحي در اندامهاي حياتي پيش بيني كننده هايي ضعيف از متغير طول عمر محسوب مي گردند . در حالت عدم حضور متغير سن بازنشستگي نيز چهار متغير تعداد فرزندان ، سختي شرايط كار ، درآمد پيش از بازنشستگي ، و مصرف سيگار به عنوان متغيرهاي داراي تاثير شدت متوسط بر طول عمر شناخته شدند.

190939

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر غضنفري

مديريت اجرايي

دكتر علي بنيادي نائيني