هم ترازي تداخل در كانال ايكس فركانس گزين با تعداد محدود گسترش كانال و فرستنده هاي كور

كارشناسي ارشد

هم ترازي تداخل روش جديدي در ارسال و دريافت در شبكه هاي بي سيم است كه به صورت مجانبي دستيابي به بهره ادغامي را با وجود تداخل ممكن مي سازد. روش هاي متنوع هم ترازي تداخل توانسته اند ديد جديدي به تعداد ابعاد سيگنال كه در شبكه هاي مخابراتي قابل دستيابي اند بدهند. با مديريت صحيح تداخل در اين شبكه ها نه تنها مي توان از منابع موجود نظير زمان، فركانس و آنتن به طور كامل استفاده كرد بلكه رسيدن به درجه آزادي بهينه پيش بيني شده توسط نظريه شانون را ممكن مي سازد. تحقق ايده هم ترازي تداخل نيازمند رعايت ايده آل هاي بسياري است كه در عمل امكان پذير نيست. وجود اطلاعات كامل كانال در تمام گره ها، گسترش سيمبل هاي بسيار طولاني، SNR بسيار بالا و ... است. در پاره اي از مقالات براي انجام هم ترازي تداخل، به اطلاعات حالت كانال نيازي نبوده و يا تنها داشتن بازه همدوسي كانال كافي بوده است. اما پياده سازي چنين روش هايي مستلزم آنتن هاي قابل پيكربندي، كلمه كد هاي با طول بالا و كاهش دقت است كه هم ترازي تداخل را با مشكل مواجه مي كند. در اين پروژه حداكثر درجه آزادي و نرخ مجموع شبكه چند كاربري مجهز به رله مورد مطالعه قرار مي گيرد. كانال مورد نظر، كانال X است و هر فرستنده پيامي جداگانه براي هر گيرنده دارد. فرستنده ها ارسال را در حوزه فركانس به كمك OFDM و بر حامل هاي جداگانه انجام مي دهند. اطلاعات كانال تنها در دست رله مي باشد و فرستنده ها از CSI كانال مطلع نيستند. ارسال و دريافت در تعداد فاز محدودي صورت مي گيرد. با طراحي فيلتر هاي فرستنده و گيرنده مناسب توسط الگوريتمي تكراري، نه تنها مي توان به هم ترازي تداخل رسيد كه درجه آزادي بالايي نيز بدست مي آيد. بدين ترتيب تداخل را مي توان طوري مديريت كرد كه تنها در تعداد حامل جزء هاي محدودي قرار گيرند و ساير حامل جزء ها عاري از تداخل باشند. ICI زير حامل ها در گيرنده ها محاسبه شده و نشان داده مي شود كه زيرحامل ها با هم هم شنوايي ندارند.

190918

دانشگاه علم و صنعت ايران

مخابرات سيستم

دكتر ابوالفضل فلاحتي