عنوان
بررسي عملكرد سيستم خرپاي پراكنده داراي جداساز لرزه اي در پايه
نويسنده اصلي
مهبد پيرايش
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
در اين پژوهش سيستم خرپاي متناوب مورد ارزيابي لرزه‌اي قرارگرفته و تأثير جداساز لرزه‌اي بر بهبود عملكرد آن بررسي شده است. براي اين هدف ابتدا 15 ساختمان داراي سيستم خرپاي پراكنده مبتني بر اصول و راهنماهاي طراحي اين سيستم سازه‌اي در نرم‌افزار، مدل‌سازي و به كمك آيين‌نامه‌هاي موجود به روش استاتيكي معادل تحليل و سپس طراحي شده است . در ادامه به صورت گام به گام با بهره‌گيري از روش‌هاي ارزيابي عملكردي سعي در بهينه‌سازي مدل از نظر ابعاد و مقاطع اعضا مي‌شود و در هر مرحله مدل‌هاي مردود از رده خارج و روش تحليل دقيق‌تري مورداستفاده قرار مي‌گيرد.
به‌منظور مقايسه اثر طول پنل ويرنديل بر عملكرد سيستم و همچنين تصديق ضريب رفتار پيشنهاد شده براي اين سيستم در آيين‌نامه‌هاي طراحي، از تحليل استاتيكي غيرخطي بهره برده شده است. همچنين به كمك طيف ظرفيت مدل‌ها مورد ارزيابي عملكردي قرارگرفته‌اند. پس از آن در مدل‌هاي بهبوديافته با استفاده از روش تاريخچه زماني غيرخطي پاسخ سيستم به تحريك زمين مورد ارزيابي دقيق‌تر قرارگرفته و پس از آن سيستم جداساز LRB براي سه مدل سازه‌اي منتخب 4 ، 10 و 20 طبقه اجرا مي‌گردد.
مدل‌هاي جداسازي شده با استفاده از تحليل‌هاي ديناميكي غيرخطي و ديناميكي غيرخطي افزايشي (IDA) با مدل‌هاي بدون جداساز مقايسه شده و پس از تحليل‌هاي آماري و رسم منحني‌هاي شكنندگي با استفاده از روش تحليلي FEMA P695 قابليت استفاده از اين سيستم در مناطق زلزله‌خيز مورد ارزيابي قرار گرفته است.
بر اساس اين پژوهش هرچه طول پنل ويرنديل در سازه ۴ طبقه كمتر باشد عملكرد لرزه‌اي سازه بهتر خواهد بود درحالي‌كه طول پنل در سازه هاي ۱۰ و ۲۰ طبقه تأثير زيادي در بهبود عملكرد سيستم ندارد. اما به‌طوركلي با افزايش طول پنل ويرنديل و افزايش طبقات شكل‌پذيري سازه افزايش، اما اضافه مقاومت و ضريب رفتار سازه‌ها كاهش مي‌يابد.
همچنين نتايج تحليل‌هاي ديناميكي غيرخطي روي سازه‌هاي مجهز به جداساز لرزه‌اي نشان مي‌دهد افزايش زمان تناوب ساختمان و كاهش برش پايه و تغيير مكان نسبي طبقات نسبت به حالت بدون جداساز باعث عملكرد مناسب اين سيستم در مناطق لرزه‌خيز مي‌شود. بنابراين با توجه به كاهش قابل ملاحظه مصالح مصرفي در طراحي سيستم خرپاي متناوب نسبت به ساير سيستم‌هاي سازه‌اي و همچنين فضاي باز معماري به دليل عدم وجود ستون‌هاي مياني در پلان سازه استفاده از اين سيستم نوين سازه‌اي را در مناطق لرزه‌خيز به همراه جداساز لرزه‌اي ازنظر اقتصادي توجيه مي‌كند.
شماره ركورد
190873
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
زلزله
استاد راهنما
دكتر محسنعلي شايانفر