ارزيابي تركيبات پليمري بر خستگي مخلوط‌هاي آسفالتي گرم (HMA) و تحليل نتايج با استفاده از روش‌هاي آماري

كارشناسي ارشد

امروزه افزايش تردد مكرر بارهاي سنگين منجر به خستگي زودرس روسازي‌هاي آسفالتي شده و در پي آن هزينه تعمير و نگهداري از جاده‌ها را افزايش مي‌دهد، كه اين امر ارتقاء خواص قير و مخلوط‌هاي آسفالتي را اجتناب‌ناپذير ساخته است. در بين اجزاي مخلوط آسفالتي اگرچه مقدار قير موجود در آسفالت ناچيز است، اما نقش بسيار تأثيرگذاري در عملكرد مخلوط آسفالتي ايفا مي‌كند. استايرن بوتادين استايرن يكي از پركاربردترين پليمرهاي بهبوددهنده خواص آسفالت است كه به دلايلي همچون عدم پايداري مناسب در قير، قيمت بالا و وارداتي بودن براي كشور ايران، توجه محققين را به سمت استفاده از مواد جايگزين در كنار دست¬يابي به حداقل خواص عملكردي اين پليمر سوق داده است. در اين پژوهش نيز به‌منظور يافتن جايگزين مناسب براي اين پليمر، آميخته‌اي از تركيب دو پليمر ارزان‌قيمت توليد داخل كشور با نام‌هاي استايرن بوتادين رابر و پلي‌پروپيلن با نسبت‌هاي وزني 30، 50 و70 درصد آميخته پليمري مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در اين راستا مخلوط‌هاي آسفالتي بهينه‌اي حاوي مقادير 3، 4 و 5 درصد آميخته و 4 و 5 درصد استايرن بوتادين استايرن (پليمر شاهد) نسبت به وزن قير تهيه شده و آزمايش‌هاي خستگي تير خمشي چهار نقطه، خستگي كشش غيرمستقيم، كشش غيرمستقيم و مدول برجهندگي بر روي نمونه‌هاي استوانه‌اي انجام گرفت. نتايج نشان داد كه نمونه‌هاي پليمري موجب بهبود خستگي آسفالت شده و حتي در نمونه 4 و 5 درصد از آميخته حاوي 70 درصد استايرن بوتادين رابر، عمر خستگي بيشتري نسبت به نمونه‌هاي حاوي استايرن بوتادين استايرن مشاهده شد. اين امر نشان مي‌دهد كه تركيب پليمري مذكور در بهبود عمر خستگي مي‌تواند جايگزين مناسبي براي اين پليمر گران‌قيمت وارداتي به كشور باشد.

190776

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر محمود عامري