طراحي مسكن خودكفا در شيراز با تأكيد بر فرهنگ مشاركت در توليد

كارشناسي ارشد

زيستگاههاي گذشتهي ايران نسبتاً خودكفا بودهاند، در حالي كه شهرها و روستاهاي امروز از نظر تأمين منايحتاج خود وابسته هستند. زيستگاه خودكفا كه متكي بر تجارب معماري و فرهنگي ايران بودهاست، بستر مناسبي را براي شكلدهي به فرهنگ بومي و هويتبخشي معماري در هر كدام از مناطق كشور فراهم ميآورد و افقهاي جديد را در پژوهشهاي فرهنگي و معماري ايران ميگشايد. خودكفايي همه جانبه زيستگاه ها هم به عنوان ميراثي ارزشمند، جانمايه اصلي الگوي زيستگاه هاي ايراني اسلامي را تشكيل داده است و هم با توجه به تحقيقات گسترده، به – عنوان الگوي نوين زيستگاه مورد توجه كشور هاي توسعه يافته جهان قرار گرفتهاست و پژوهش در اين حوزه هم در ابعاد تاريخي و هم پژوهش هاي آينده نگر از اهميت زيادي برخوردار است. آنچه كه مي تواند بر اهميت اين موضوع اضافه كند توجه به ضرورت هاي توسعه ملي و تسريع جريان اقتصاد مقاوتي است؛ شكل دهي به زيستگاه هاي خودكفا علاوه بر اينكه امكان بهره برداري درست از منابع سرزميني را فراهم ميكند، زيرساخت هاي لازم را براي پي ريزي اقتصادي مقاوم و خودكفا و اشتغال مولد فراهم مي سازد. اين پژوهش با استفاده از بررسي الگوي فرهنگ مشاركت در توليد و طراحي بستر مناسب براي مشاركت ساكنين يك مجتمع مسكوني در توليداتي كه با رفع نيازهايشان، به خودكفايي نسبي مجموعه كمك ميكند، بر آن است گامي هر چند كوچك در جهت دستيابي به زيستگاهي خودكفا بردارد. جهت دستيابي به ابعاد خودكفايي ديدگاه- هاي غالب در منابع مكتوب مورد بررسي قرار گرفت. پس از بررسي منابع، منابع و ديدگاههاي مرتبط انتخاب گرديد. اطلاعات دستهبندي شد و ابعاد خودكفايي استخراج گرديد. با تحليل دادهها مدل پيشنهادي خودكفايي ارائه شد و ايدههاي معماري زمينهساز ابعاد مختلف خودكفايي پيشنهاد شد. سپس ايدههاي معماري زمينهساز افزايش مشاركت ساكنين در توليد كه به خودكفايي كمك ميكنند از طريق پرسش از متخصصين جامعهشناسي و معماري و تحليل پاسخهاي آنها با آزمونهاي آماري مورد ارزيابي قرار گرفت و مسكن خودكفا بر اساس ايدههاي كالبدي مؤثر از نظر متخصصين طراحي شد. واژگان كليدي: مسكن خودكفا، فرهنگ مشاركت، توليد

190772

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مهري بهار

مهندسي معماري پايدار

دكتر محمد علي خان محمدي - دكتر سيد باقر حسيني