جانمايي بهينه‌ي تاوركرين و نقاط عرضه‌ي مصالح در كارگاه ساختماني

كارشناسي ارشد

امروزه، افزايش ميزان شهرنشيني، افزايش جمعيت و از سوي ديگر هم مسئله زمين محدود يا گران باعث شده است تا مهندسان ساخت به فكر افزايش ارتفاع ساختمان‌ها بيافتند. درعين‌حال، يكي از پركاربردترين و گران‌ترين ماشين‌آلات مورد استفاده در ساخت سازه‌هاي بلندمرتبه تاوركرين‌ها هستند كه در زمان و هزينه‌هاي ساخت اثر قابل توجهي دارند. جانمايي مناسب تاوركرين مي‌تواند باعث كاهش زمان و هزينه‌ي بالا بردن مصالح شده و نهايتاً منجر به كاهش در زمان و هزينه‌هاي ساخت شود، درحالي‌كه جانمايي نامناسب ممكن است تأخير در پروژه و سرريز هزينه‌هاي ساخت را در بر داشته باشد. مسائل جانمايي تاوركرين و نقاط عرضه در طبقه‌ي مسائل تخصيص درجه دوم قرار مي‌گيرند. مسائل تخصيص درجه دوم و به‌تبع آن مسئله چيدمان تاوركرين و نقاط عرضه جزء مسائل NP-hard طبقه‌بندي مي‌شوند. مسائل NP-hard روش ثابتي براي حل در صورت تغيير تعداد متغير‌ها ندارند و از طرف ديگر با بالا رفتن ابعاد مسئله زمان حلشان بالا مي‌رود. به همين دليل، اغلب در حل اين مسائل از روش‌هاي فرا ابتكاري براي حل مسائل بهره مي‌برند. در اين رساله سه الگوريتم فرا ابتكاري جديد سيستم ذرات نوساني (VPS)، بهينه‌سازي اجسام در حال برخورد (CBO)، و بهينه‌سازي اجسام در حال برخورد اصلاح‌شده(ECBO) مورد استفاده قرار گرفتند. مقايسه نتايج به‌دست‌آمده نشان داد الگوريتم بهينه‌سازي اجسام در حال برخورد اصلاح‌شده عملكرد بهتري نسبت به دو الگوريتم ديگر دارد.

190729

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي و مديريت ساخت

دكتر علي كاوه