به كارگيري يك مدل پويايي شناسي سيستم براي توسعه ي سياست هاي مديريتي خودپايداري مالي . مطالعه موردي : شركت آب و فاضلاب استان اصفهان

كارشناسي ارشد

هدف كلي اين پژوهش توسعه چهارچوبي يكپارچه مبتني بر رويكرد پويايي شناسي سيستم به منظور مديريت پايدار سيستم هاي آب شهري است. شركت هاي آب شهري به منظور تأمين مالي نوسازي زيرساخت آبرساني بر اعتبارات دولتي تكيه كرده اند. آب بهاي پرداختي مصرف كنندگان در ازاي خدمات مربوطه به گونه اي تعيين مي شود كه تنها هزينه هاي عملياتي را پوشش داده و توانايي جبران هزينه هاي سرمايه اي زيرساخت را نداشته باشد. از اين رو طي سال ها انباشتي از دارايي هاي زيرساختي فرسوده شكل گرفته است. قابل توجه است كه مطابق قوانين وضع شده، تأمين مالي تمامي هزينه هاي مرتبط با ارائه ي خدمات آب در نهايت بايد از طريق درآمدهاي مبتني بر پرداخت مصرف كنندگان صورت پذيرد. سيستم آب شهري شامل مجموعه اي به هم مرتبط از عناصر مالي، اجتماعي-سياسي و زيرساخت فيزيكي است. در نتيجه ي اين ارتباط تعدادي از حلقه هاي بازخوردي در برهم كنش با يكديگر شكل مي گيرد كه حاكي از پيچيدگي و پويايي مسئله ي مديريت زيرساخت آب شهري است. درنظر گرفتن اثرگذاري اين حلقه هاي بازخوردي با استفاده از ابزارهاي مديريت دارايي موجود در ادبيات موضوع ناكافي به نظر ميرسد. از اين رو، رويكرد پويايي شناسي سيستم به منظور توسعه ي مدلي براي مديريت شبكه ي آب شهري استان اصفهان مورد استفاده قرارگرفته است. مقايسه ي استراتژي هاي مختلف تأمين مالي و نوسازي حاكي از آن است كه ظرفيت انتشار بدهي مي تواند رشد سالانه ي نرخ تعرفه را در عين ثبات هزينه ي چرخه ي عمر و دستيابي به پايداري مالي تا 50 درصد كاهش داده و وضعيت شبكه را 8 درصد بهبود بخشد. همچنين اقدامات نوسازي پيش گيرانه، در راستاي حفظ پايداري مالي در طول چرخه ي عمر ضروري تشخيص داده شد. بر اساس نتايج، سياست تعرفه گذاري تنبيهي/ تشويقي ميان بلوك هاي مصرفي عليرغم تأثير اندك بر مقدار آب مورد نياز سيستم، موجب كاهش رشد سالانه ي تعرفه تا 46 درصد براي بلوك هاي كم مصرف مي شود. واژه‌هاي كليدي: پويايي شناسي سيستم، مديريت آب شهري، پايداري مالي، شبكه ي توزيع

190625

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سعيد ميرزامحمدي

مهندسي سيستم هاي اقتصادي اجتماعي

دكتر ميرسامان پيشوايي