طرح ساماندهي پيرامون مجموعه شاه نعمت الله ولي با رويكرد اكوتوريسم

كارشناسي ارشد

معماري ايران داراي سابقه چند هزار ساله است كه در بررسي تاريخ معماري جهان جايگاه ويژه اي دارد، معماران گذشته با توجه به منابع طبيعي موجود و مصالح نهفته در آن دست به آفرينشي زدند كه منجر به تطابق معماري با طبيعت و تداورم معماري بومي در طي قرن‌ها تا عصر حاضر شده است. يعني در حقيقت تعادل ميان محيط زيست و توسعه كه اصل مهم توسعه پايدار مي باشد در معماري بومي منطقه ايران تمامأ رعايت مي شد. اكوتوريسم يا طبيعت گردي يكي از شاخه‌هاي گردشگري است كه مبتني بر جاذبه‌هاي طبيعي است و از سال 1990 به عنوان وسيله اي براي توسعه پايدار توسط سازمان‌هاي غير دولتي، كارشناسان توسعه و مراكز دانشگاهي مطرح و مورد مطالعه قرار گرفت. مجموعه شاه نعمت الله ولي كه بازتاب دهنده معماري ادوار گوناگون ايران است و بنايي است كه پس از عمارت، با ايفاي نقش هسته گسترش، قريه كوچك ماهان را توسعه داد و به واسطه وجود آن مي توان تنها بسياري از ظرافات، فنون و زيبايي هاي معماري ايران كه خلاقيت معماران ايراني و همچنين روندي منحصر به فرد از شكل گيري يك بافت تاريخي است را مشاهده كرد. در اين بين با توجه به اوامر شهرسازي در سال هاي گذشته و كمرنگ تر شدن نقش بعضي از بخش هاي مركزي شهرها روند رو به تخريب و ناديده گرفته شدن مجموعه هاي تاريخي بيشتر شده است به همين علت نياز اول اين پژوهش بر مبناي ساماندهي پيش از آسيب بيشتر مي باشد. در اين پژوهش از روش تحليلي – توصيفي و منابع تحقيق كتابخانه اي و روش ميداني استفاده شده است.

190619

دانشگاه علم و صنعت ايران

مرمت و احياء بناها و بافت هاي تاريخي - مرمت ميراث شهري

دكتر اصغر محمد مرادي - دكتر فاطمه مهديزاده سراج