برنامه ريزي تخصيص واگن هاي مسافري

كارشناسي ارشد

از آنجايي كه خريد آلات ناقله ريلي بسيار پرهزينه و جزء سرمايه گذاري¬هاي بلند مدت محسوب مي¬شود، مسئله گردش آلات ناقله به يكي از مسائل مهم اپراتورهاي ريلي تبديل گشته است. هزينه¬هاي قابل توجه عملياتي آلات ناقله از جمله هزينه¬هاي نگهداري و تعميرات و تامين نيروي كشش (برق يا ديزل) كه با ميزان كيلومتر طي شده آلات ناقله رابطه مستقيم دارد از اهميت بالايي برخوردار است. ديگر دغدغه مهم در برنامه¬ريزي گردش آلات ناقله ارائه خدمات مناسب به مسافران است كه موجب افزايش درآمد و استواري گردش آلات ناقله مي¬شود. در اين راستا به منظور دستيابي به هماهنگي بهتر ميان آلات ناقله موجود و تقاضاي مسافران، آرايش قطار معمولا مي¬تواند در چندين ايستگاه بوسيله اتصال يا انفصال قسمت¬هاي مختلف كه با هزينه¬هاي مانور همراه هستند تغيير كند. بنابراين اپراتورهاي ريلي مي¬بايستي در مورد نوع و تعداد آلات ناقله براي هر سفر برنامه¬ريزي شده با دقت تصميم گيري كنند. در اين پايان-نامه مسئله برنامه¬ريزي تخصيص واگن¬هاي مسافري مورد بررسي قرارگرفته است. در اين پژوهش در ابتدا با استفاده از مدل پايه مسئله برنامه¬ريزي تخصيص واگن¬هاي مسافري به تخصيص واگن به سفرهاي جدول زمانبندي حركت قطارهاي مسافري راه آهن جمهوري اسلامي ايران پرداخته شده است. سپس به منظور بهبود تطبيق شرايط مدلسازي رياضي با مسائل دنياي واقعي، محدوديت اتصال و انفصال واگن¬ها تنها در برخي ايستگاه¬ها مورد توجه قرار گرفته است. در ادامه عدم قطعيت تعداد تقاضاي مسافر به عنوان يكي از مهم¬ترين ورودي¬هاي مسئله برنامه¬ريزي تخصيص واگن¬هاي مسافري در مدل¬سازي مسئله لحاظ گشته و به منظور كاهش اثرات نامطلوب عدم قطعيت اين پارامتر، مدل¬سازي اين مسئله در حالت عدم قطعيت و با استفاده از رويكردهاي مدل¬سازي احتمالي مبتني بر سناريو و استوار صورت پذيرفته است. در نهايت از مطالعه موردي مجموعه مسافري راه آهن جمهوري اسلامي ايران جهت بررسي كارايي مدل-هاي ارائه شده در حالات قطعي و غيرقطعي استفاده شده و نتايج مدل¬هاي ارائه شده تحليل شده است.

190605

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي حمل و نقل ريلي

دكتر مسعود يقيني