بررسي تاثير نشاسته و عوامل موثر بر ساخت قطعات آلومينايي متخلخل به منظور كاربرد ممبران

كارشناسي ارشد

در اين پژوهش تاثير افزودني¬ها بر لوله¬هاي متخلخل آلومينايي به منظور كاربرد بعنوان پايه غشاي سراميكي،كه با روش اكستروژن شكل¬گرفته¬اند مورد بررسي قرار گرفت. در اين تحقيق ابتدا تركيب¬هاي مختلف شامل آلومينا، نشاسته و رس و پلاستي¬سايزر با استفاده از جارميل كردن در حالت خشك تهيه شدند، سپس به اين مخلوط¬هاي تهيه شده آب در محدوده %30-25 افزوده شد تا خمير مناسب براي اكسترود تهيه شود. براي بررسي قابليت اكسترودپذيري خمير حاصل از ففركورن استفاده شد. ضخامت خميرهاي با قابليت اكسترود در حدود mm16-15 بودند. در مرحله بعد نقش افزودني نشاسته بعنوان چسب با بررسي استحكام خشك قطعات بررسي شد. در نهايت قطعات در چند دماي مختلف زينتر شدند و اثر افزودني نشاسته بعنوان عامل تخلخل¬زا با اندازه¬گيري ميزان تخلخل با استفاده از روش ارشميدسي مورد بررسي قرار گرفت. هدف از اين تحقيق به دست آوردن بهترين تركيب و بهينه¬ترين دماي زينتر براي دستيابي به نمونه با خواص بهينه است. نتايج بررسي نقش نشاسته بعنوان چسب نشان داد كه افزودن نشاسته باعث افزايش ميزان استحكام خشك قطعات مي¬شود به طوري كه نمونه تهيه شده بدون افزودن نشاسته استحكامي حتي در راستاي حفظ شكل ظاهري خود نداشت. پس از زينتر قطعات تهيه شده مشخص شد با افزايش دماي زينتر ميزان استحكام پخت افزايش و ميزان تخلخل كاهش يافت. دو خاصيت پراهميت پايه¬هاي غشاي سراميكي استحكام و تخلخل آن است كه نتايج استحكام پخت قطعات بسته به تركيب، دماي زينتر و كيفيت شكل¬دهي MPa60-2 متغير شد. ميزان تخلخل نيز با استفاده از روش ارشميدسي بيشتر بين 60-40 درصد حجمي به دست آمد. ميانگين اندازه حفرات بدست آمده در اين پژوهش در حوالي μm1 به دست آمد.

190570

دانشگاه علم و صنعت ايران

سراميك

دكتر حسين سرپولكي