نقش گردشگري در توسعه روستايي (مطالعه موردي محور گردشگري ديزباد)

كارشناسي ارشد

چكيده در سال هاي اخير اهميت صنعت گردشگري به عنوان راهكاري براي توسعه و افزايش ظرفيت هاي جامعه روستايي در كشور هاي در حال توسعه مورد توجه قرار گرفته است. اين در حالي است كه در برخي روستا هاي مستعد در ايران، تهيه و اجراي طرح هاي گردشگري روستايي، تأثيرات مثبت چنداني به همراه نداشته و هنوز شناخت دقيق و جامعي از نقش گردشگري در توسعه اين روستا ها وجود ندارد. هدف اين تحقيق عبارتست از بررسي نقش گردشگري در توسعه روستايي در محور گردشگري ديزباد . براي نيل به اين هدف، ابتدا به بررسي مباني نظري و مفاهيم توسعه، توسعه روستايي، گردشگري و توسعه گردشگري روستايي پرداخته شده و با ارائه چارچوب تحليلي از مؤلفه ها و شاخص هاي برگرفته شده از اين مباني، و نيز تركيبي از روش ها و تحليل‌هاي كمي و كيفي، و انجام پيمايش در نمونه مورد مطالعه، نقش گردشگري به عنوان يك استراتژي در جهت توسعه پايدار روستايي در محور گردشگري ديزباد ، مورد بررسي قرار گرفته است. براي انجام اين پژوهش و به منظور دستيابي به اهداف تحقيق و پاسخ براي پرسشهاي آن، از روش تركيبي ( پيمايش توصيفي و تحليلي) و براي گرد آوري داده ها از برداشت هاي ميداني، پرسشنامه و مصاحبه استفاده شده است. روش نمونه گيري در اين پژوهش تصادفي و براي تحليل داده هاي پرسشنامه از روش‌هاي كمي آماري- نرم افزار SPSS- استفاده شده است و با كمك روش تحليل SWOT، نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديد هاي آن استخراج گرديده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه آستانه آسيب پذيري گردشگري در اين منطقه، به دليل نقاط قوت و فرصت و ظرفيت‌هاي بسيار، بالا بوده و با وجود نو پا بودن گردشگري در اين خرد منطقه، نياز به بازنگري و ارائه راهبرد ها و راهكار هايي جهت رفع ضعف ها و تهديد ها با استفاده از نقاط قوت و فرصت ها، تآُكيد مي شود. واژه‌هاي كليدي: توسعه روستايي، توسعه گردشگري روستايي، روستا، ديزباد.

190553

دانشگاه علم و صنعت ايران

برنامه ريزي منطقه اي

دكتر مهران علي الحسابي