مكانيابي مناطق بحران آفرين در راه هاي استان گلستان با استفاده از GIS و روش تصميم گيري چند معياره

كارشناسي ارشد

چكيده نقاط حادثه خيز راه ها نقاطي هستند كه وقوع تصادف در آن نقاط داراي فراواني بوده كه عوامل محيطي،وسايل نقليه و عوامل انساني دست به دست هم داده و اين تصادفات ترافيكي باعث از دست رفتن جان انسان ها، توانايي كار و توليددر جامعه وسبب جراحات جسمي و روحي بسيار مي شود كه عواقب ناخوشايندي را در پي خواهد داشت. هدف اين تحقيق دستيابي به نقاط حادثه خيز و بررسي علل وقوع حوادث در آن نقاط و ارايه راهكار مناسب به منظور پيشگيري مي باشد. در اين راستا استان گلستان با توجه به وضع موجود استان، توريست پذير بودن، تردد بالاي مسافرين و استان عبوري به خراسان ،پايتخت و ترانزيت كالا به آسياي ميانه و چين، از طريق تنها محور خروجي به اين مقاصد در شرق استان يعني محور مينودشت-تنگراه به طول تقريبي 65.3 كيلومتر تا انتهاي مرز استان براي مطالعه موردي اين پژوهش انتخاب گرديد، سپس با اخذ اطلاعات مورد نياز (نظير نقشه مسير، تعداد و شدت تصادفات در اين محور، عوامل تصادفات، زمان وقوع و شرايط تصادف، ميزان ترافيك مسير و ... در سه سال اخير 92-93 و94) از سازمان هاي ذيربط شامل: پليس راه استان، پليس راههاي بين مسير و سازمان حمل و نقل پايانه ها و اداره كل راه و شهرسازي اخذ گرديد. سپس با توجه به ويژگي هاي مسير در نقاط مختلف مسير مذكور به 21 نقطه قطعه بندي گرديد و به كمك معيارهاي كنش محور و رويكرد سنتي راه (فراواني، نرخ تصادفات، نرخ بحراني تصادفات، شدت و نرخ شدت) به شناسايي نقاط حادثه خيز پرداخته شد كه با توجه به ارايه 50 پرسشنامه در فرمت روش AHP براي متخصصين در حوزه ايمني راه و تصادفات براي معيار هاي مختلف وزن دهي شد و بهترين معيار، يعني معيار نرخ-شدت جهت شناسايي نقاط حادثه خيز در مطالعه موردي تحقيق تعيين شد. همچنين به منظور نقطه سياه واقع شدن يا نشدن ديگر قطعات در حادثه خيز بودن آن‌ها از مدل پيش بيني نقاط حادثه خيز و روش پتانسيل بهبود استفاده گرديد. در نهايت به منظور ساخت بانك اطلاعات مكاني (Geodatabase)، اطلاعات و معيارهاي شناسايي نقاط حادثه خيز در لايه هاي GIS يكپارچه سازي شده و به توليد نقشه نهايي تبديل شد. در آخر با بازديد ميداني از قطعات حادثه خيز،رويكرد تشخيص ايمني راه، به ارايه راهكار جهت ايمن سازي قطعات حادثه خيز در محور مينودشت-تنگراه استان گلستان پرداخته شد. واژه‌هاي كليدي : نقاط بحراني راه ها، GIS، استان گلستان، روش تصميم گيري چند معياره.

190516

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر صالح ارخي

راه و ترابري

دكتر حسن زياري