بازشناسايي اصول مكان سازي قالي ايراني و كاربرد آن در طراحي فضاي شهري مورد كاوي: طراحي فضاي شهري بخش مركزي پادگان اروميه

كارشناسي ارشد

چكيده قالي ايراني انتزاعي از بهترين كيفيت ها و اصول ساختاري و زيباشناسي خلق يك مكان مي باشد. قدمت اين اصول به بيش از سه هزار سال مي رسد كه در طي ادوار تاريخي از نظر ابعاد مختلف فضايي (بصري، عملكردي، اجتماعي، زمان،...) بصورت اصول پاسخده درآمده است.كهن الگوي فردوس، آرمان مطلوب ترين فضاي ايرانيان است و در بسياري از عناصر باغشهر هاي مكتب اصفهان و آذري و حتي پيش از آن در فضاهاي مختلفي چون ميدان‌ ها، جلوخان فضاهاي مذهبي، باغ‌ها، محورهاي نمادين و ساير فضاها نمود يافته است. هدف از اين تحقيق بازشناسايي و بكارگيري اين مفاهيم در طراحي شهري است. لذا، در اين راستا مفاهيم الگوهاي قالي گلستان، محرابي و ترنجي با عناصر فضاهاي شهري مكتب اصفهان بعنوان بهترين نمونه مفهوم باغشهر مورد تطبيق و بررسي قرار داده ‌شده است. اين تحقيق از نظر روش¬شناسي كاربردي، با رويكرد كيفي از نوع مطالعات تاريخي- تفسيري و نمادشناسي و با فرآيند مقايسه اي مستمر مفاهيم قالي با نظريه‌پردازان طراحي شهري و نمونه تجارب فضاي شهري باغشهر اصفهان صورت گرفته‌ است. نتيجه اين تحقيق حاكي از وجود ارتباط ساختاري و محتوايي محور چهارباغ اصفهان، ميدان نقش¬جهان و باغ¬هاي ايراني با الگوهاي قالي¬هاي محرابي،¬¬ گلستان (باغي) و ترنجي است. در نهايت در بخش طراحي اين تحقيق با توجه به هويت باغشهري شهر اروميه و عدم ظهور اين ويژگي در فضاي شهري آن، اراضي باير پادگان شهر اروميه بدليل استقرار در حد فاصل بافت سنتي و جديد شهر به عنوان نمونه طراحي انتخاب شده¬است. كليدواژه: ميدان نقش‌جهان، چهار¬باغ اصفهان، باغ ايراني، قالي گلستان، قالي محرابي، قالي ترنجي، فضاي شهري

190509

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزادفر