بررسي اثرات حوزه نزديك گسل بر روي مقدار انرژي تقاضاي زلزله

كارشناسي ارشد

پديده روانگرايي، بعد از مشاهده خرابي هاي به جاي مانده از زلزله هاي 1964 نيگاتا و آلاسكا، موضوع تحقيق بسياري از دانشمندان و محققان علم ژئوتكنيك قرار گرفت. ارزيابي استعداد روانگرايي خاك ها مبتني بر روش هاي متعددي از جمله روش تنش، كرنش و انرژي كرنشي مي باشد كه به نظر مي رسد در بين تمامي اين روش ها، روش انرژي كرنشي، به دليل ارتباط مستقيم پارامترهاي لرزه شناسي با انرژي آزاد شده ي زلزله (گوتنبرگ و ريشتر 1956) و علاوه بر آن وجود رابطه ي مشخص بين انرژي تلف شده و افزايش فشار آب حفره اي در توده ي خاك (نعمت ناصر و شكوه 1979)، نسبت به روش هاي ديگر از اعتبار علمي و فيزيكي قوي تري برخوردار مي باشد. از جمله مزيت هاي ديگر اين روش ارتباط هم زمان با سطح تنش و كرنش خاك بوده و همچنين در اين روش، به منظور پيدا كردن تنش و كرنشِ مورد نياز براي تجزيه و تحليل، احتياجي به تاريخچه تنش و كرنش در خاك نيست. بانك داده مورد استفاده در اين تحقيق شامل 9 سايت درون چاهي و مجموعا 24 زلزله است. تمامي زلزله هاي مورد بررسي از جهت فاصله مركز زلزله تا سايت و بزرگي آن، حوزه نزديك محسوب مي گردد. در اين تحقيق تاريخچه تنش و كرنش و انرژي كرنشي به سه روش درون يابي خطي، غير خطي و برون يابي از سطح براي اين بانك داده محاسبه و مقايسه شده است.

190502

دانشگاه علم و صنعت ايران

خاك و پي

دكتر محمد حسن بازيار