ارتقاء كيفي محيط روستا-شهري با رويكرد گردشگري روستايي

كارشناسي ارشد

چكيده با افزايش نرخ رشد شهرنشيني و تبديل بسياري از نقاط روستايي به مراكز شهري، شاهد تنزل شديد كيفيت هاي محيطي در شهرهاي كوچك به وجود آمده و يا به تعبيري ديگر «روستا- شهر» ها هستيم. بر اين اساس پژوهش حاضر در جهت ارتقاء كيفيت محيط اين سكونتگاه ها، ابتدا به تدوين معيارهايي جهت ارزيابي كيفي آن ها مي¬پردازد. از آنجايي كه نظريات مدوني در زمينه روستا- شهرها و كيفيت هاي محيطي آن ها در دست نيست، جهت تدوين معيارها، از نظرات متخصصان مطرح در زمينه پژوهش هاي روستايي، در تكميل ديدگاه هاي متخصصان عرصه طراحي شهري، بهره گرفته شده است. روند پژوهش بدين صورت است كه ابتدا مهم ترين معيارهاي ارزيابي كيفيت محيط روستا- شهري تدوين گرديده و سپس با توجه به رويكرد پژوهش مبني بر گردشگري روستايي، به بررسي تعاريف ومفاهيم گردشگري روستايي پرداخته و اصول و راهكارهاي آن به تفكيك معيارهاي سنجش كيفيت محيط روستا-شهر دسته¬بندي شده است. در نهايت در جهت ارتقاء كيفيت محيط روستا-شهر سرخرود با رويكرد گردشگري روستايي با توجه به مباني نظري جمع¬آوري شده، به تعريف چشم¬اندازي در اين راستا و سپس طراحي بخشي از آن پرداخته شده است. واژگان كليدي: روستا- شهر، كيفيت¬ محيط، معيار¬هاي ارزيابي كيفي محيط روستا-شهر، گردشگري روستايي، سرخرود

190423

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي شهري

دكتر مهران علي الحسابي