مطالعه تجربي كاهش كشش بين سطحي (IFT) نفت سنگين با نانوكامپوزيت هاي اكسيد نيكل بر پايه سيليكا به منظور ازدياد برداشت نفت (EOR)

كارشناسي ارشد

يكي از عوامل مهم در ازدياد برداشت نفت كه بازدهي مخازن را افزايش مي دهد كاهش كشش بين سطحي مي باشد. كاهش كشش بين سطحي مي تواند باعث حركت بهتر نفت در مخازن شود. در اين كار اثر نانوكامپوزيت هاي اكسيد نيكل بر پايه سيليكا بركاهش كشش بين سطحي (IFT) و كشش سطحي (S.T) به منظور افزايش برداشت نفت بر روي نفت سنگين ميدان سروش با چگالي 0.965 g/cm3 و ويسكوزيته 1310 cP در دماي محيط بررسي شد. بدين منظور نانوكامپوزيت ها با درصدهاي وزني مختلف نانوذرات NiO و SiO2 سنتز شدند و به نفت سنگين ميدان سروش تزريق شدند و اثرات آنها بر كشش بين سطحي ملاحظه و اندازه گيري شد. نانوكامپوزيت هاي NiO/SiO2 با روش هم رسوبي-هيدروترمال توليد شدند و همچنين نانوذرات NiO و SiO2 به روش سل-ژل-هيدروترمال ساخته شدند. از سوي ديگر، عوامل مهمي مانند pH، غلظت و زمان Aging بر كاهش كشش بين سطحي بررسي شدند و كشش سطحي و بين سطحي با استفاده از روش du Noüy ring (دستگاه Sigma 701) اندازه گيري شدند. همچنين در اين مطالعه، نانوسيالات NiO/SiO2 با نانوسيالات NiO و SiO2 مقايسه شده است. علاوه بر اين، كشش بين سطحي آب و نفت به عنوان مرجع بدون استفاده از نانوذرات اندازه گيري شده كه مقدارآن mN/m 29.02 مي باشد. 15 ميلي ليتر نانوسيال NiO/SiO2 30% در 30 ميلي ليتر آب مقطر حل شد و كشش بين سطحي آن 1.28 mN/m گزارش شد. همچنين 15 ميلي ليتر نانوسيالwith Fe 28% NiO /SiO2 به عنوان يك نانوكامپوزيت جديد در همانقدر آب مقطر حل شد و كشش بين سطحي آن كمتر از 1 mN/m بدست آمد. نتايج نشان داد كه اكسيد آهن مي تواند بهترين فعال كننده نانوكامپوزيت هاي NiO/SiO2 باشد. همچنين سعي شد نانوسيالات جديد آبدوست و سازگار با محيط زيست با انجام اصلاح سطح توسط organosiloxane و PEG پليمر توليد شود، زيرا سطح پرانرژي نانوذرات آبدوست داراي سطح موثر بالايي(BET) است و قادر است باعث تغييرات ترشوندگي و كشش بين سطحي كه از عوامل مهم ازدياد برداشت نفت مي باشد، شود.

190281

دانشگاه علم و صنعت ايران

مدلسازي، شبيه سازي و كنترل فرآيندها

دكتر محمد تقي صادقي - دكتر زهرا فخروئيان