مكانيابي و اندازه بهينه ذخيره سازهاي انرژي در شبكه هاي هوشمند شامل خودرهاي برقي از طريق الگوريتم ژنتيك

كارشناسي ارشد

شبكه هوشمند در ابتدا به منظور تسهيل ادغام منابع انرژي تجديدپذير و دستيابي به قابليت اطمينان بيشتر و بهره وري بهتر مطرح گرديد. سيستمهاي ذخيره انرژي با ارائه برخي مزايا باعث حركت آسانتر به سوي آن اهداف شده است. با اين حال، سيستمهاي ذخيره انرژي هزينه پياده سازي و عملكرد بالايي دارند.در نتيجه در به كارگيري سيستمهاي ذخيره انرژي محافظه كارانه عمل ميكنند،زيرا اطمينان لازم را از اقتصادي بودن ادغام سيستمهاي ذخيره انرژي با شبكه ، به دليل بالا بودن هزينه ندارند. در اين پاياننامه به دنبال تجزيه و تحليل پتانسيلهاي سودمندي استفاده از سيستمهاي ذخيره انرژي براي شركتهاي توزيع در شبكههاي هوشمند هستيم. يكي از اهداف اين پايان نامه آن است تا يك چارچوب كلي براي جايابي واحدهاي ذخيره كننده پراكنده در شبكه توزيع به منظور دستيابي به سودمندي مناسب، ارائه شود. استفاده از ذخيره سازهاي پراكنده باعث عملكرد موفق جزيره اي مي شود، از اين رو تلفات بار حذف شده و يا آنكه باعث به حداقل رساندن تلفات براي مشتريان در هنگام نوسانات شبكه ميشود. بعلاوه، به كارگيري ذخيره سازهاي پراكنده به جابجايي تقاضاي اوج به زماني ديگر كمك ميكند، از اين رو به روز رساني شبكه به تعويق خواهد افتاد. علاوه بر موضوع فوق شارژ و دشارژ ذخيره سازهاي پراكنده در زمان غير اوج و اوج به دليل تفاوت هزينه، از جمله فوايد آنها به شمار مي آيد. در اين چارچوب هزينه نصب و نگهداري بهينه سازي خواهد شد، تابع هدف مكان و اندازه بهينه ذخيرهسازهاي پراكنده خواهد بود. كلمات كليدي: شبكه هاي هوشمند، ذخيره سازهاي انرژي،خودورهاي الكتريكي، باتري

190187

دانشگاه علم و صنعت ايران

قدرت

دكتر شهرام جديد