ارزيابي اثر برخورد سازه هاي مجاور بر پاسخ ساختمان هاي جداسازي شده لرزه اي با جداگرهاي لرزه اي سه قوسي اصطكاكي

كارشناسي ارشد

هدف اين پژوهش، بررسي اثر ضربه ساختمان مجاور بر عملكرد و پاسخ‌هاي ساختمان‌ چند طبقه در مقايسه با ساختمان يك طبقه، به همراه جداسازهاي لرزه اي آونگي-اصطكاكي سه قوسي است. براي رسيدن به اين هدف از دو مدل ساختمان يك طبقه و پنج طبقه ي جداسازي شده استفاده شده است؛ تا اثرات انعطاف پذيري روسازه نيز در نظر گرفته شود. همچنين ضربه ساختمان مجاور با در نظر گرفتن المان فنر خطي در فواصل معيني از ساختمان جداسازي شده، در تراز زيرسازه مدل شد. مهم‌ترين مشخصه‌ي هر ساختمان جداسازي شده، جداسازهاي به كار رفته در آن مي‌باشد. در اين پژوهش جداسازهاي آونگي-اصطكاكي سه قوسي موردتوجه قرار گرفته است. رفتار نيرو جابجايي اين جداسازها ، براي تطبيق پذيرترين پيكربندي، در 5 رژيم مختلف قابل بررسي است. در اين پژوهش فاصله ساختمان مجاور تا ساختمان جداسازي شده، به‌گونه‌اي در نظر گرفته‌شده است كه برخورد تنها در رژيم‌هاي سوم و چهارم جداگر صورت پذيرد. به‌منظور ارزيابي و مقايسه نتايج در حالت بدون برخورد با ساختمان مجاور با نتايج حالت داراي برخورد در رژيم‌هاي سوم و چهارم، از روش تحليل تاريخچه زماني غيرخطي استفاده‌شده است. 7 شتابنگاشت مختلف با منشأ، مكانيسم، شدت و مدت‌زمان متفاوت، كه اكثراً مربوط به زمين لرزه حوزه نزديك مي‌باشند، جهت انجام تحليل مورداستفاده قرار گرفته است. مدلسازي در نرم افزار OpenSees انجام گرفته و براي مدل كردن جداساز سه قوسي ، از المان جداساز triplefrictionpendulum استفاده‌ شده است. نتايج مختلفي كه در اين پژوهش مورد بررسي قرارگرفته‌اند، شامل برش پايه، شتاب بام، تغييرمكان نسبي بين طبقات ساختمان و جابجايي جداسازها مي‌باشد. پاسخ هاي مورد نظر براي هريك از دو مدل يك طبقه و پنج طبقه بدست آمد و نتايج حاصل از مدل ساختمان هاي جداسازي شده در حالت بدون برخورد با حالات داراي برخورد مقايسه گرديد؛ كه در برخي پاسخ‌ها همراه با افزايش و در برخي ديگر همراه با كاهش بوده است.

190137

دانشگاه علم و صنعت ايران

سازه

دكتر غلامرضا قدرتي اميري - دكتر مرتضي رئيسي دهكردي