تأثير نوآوري باز و مديريت دانش بر روي بهبود عملكرد سازماني (مطالعه موردي: بانك صادرات ايران)

كارشناسي ارشد

امروزه رقابت جهاني، كم شدن كاربرد نيروي انساني، افزايش كاربرد فناوري در انجام امور، كاهش زمان لازم براي تجربه و كسب دانش، از دست دادن دانش در اثر خروج كاركنان و غيره باعث شده است كه سازمان‌ها براي افزايش اثربخشي و توان رقابتي خود به سمت دانش و فرآيندهاي مديريت دانش روي بياورند. امروزه سازمان‌ها به اين نتيجه رسيده‌اند كه با پياده‌سازي مديريت دانش مي‌توانند، از ظرفيت‌هاي فكري ‌خود در جهت بهبود عملكرد سازماني استفاده كنند. فرآيند نوآوري شديداً به دانش وابسته بوده پس مديريت دانش و سرمايه انساني بايد به‌عنوان عاملي اساسي در هر نوع تجارتي مدنظر قرار گيرد. مديريت دانش و نوآوري هر دو مي‌توانند، براي سازمان خلق ارزش كرده و عملكرد سازماني را بهبود بخشند. از طرفي يكي از ستون‌هاي مهم براي سرمايه‌گذاري در اقتصاد دانش‌بنيان به‌كارگيري صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري و بانك‌ها مي‌باشد در همين راستا، اين پژوهش به دنبال به‌كارگيري رويكردهاي مديريت دانش و نوآوري باز در صنعت بانكداري براي بررسي تأثيرگذاري آن بر روي بهبود عملكرد سازماني مي‌باشد. بدين منظور ارتباط بين مديريت دانش، نوآوري باز و عملكرد سازماني به‌صورت مدلي مفهومي در جهت پياده‌سازي اين مفاهيم در بانك صادرات ايران ارائه ‌شده است.براي مدل‌سازي مفهومي، از معادلات ساختاري استفاده گرديده است. براي اعتبارسنجي مدل مفهومي ارائه‌شده از پرسشنامه-هاي استاندارد، نظر خبرگان و نرم¬افزار اس-پي-اس-اس استفاده‌شده و تعداد 31 پرسشنامه بين مديران و خبرگان در حوزه مديريت دانش شعب مختلف بانك صادرات ايران در شهر تهران توزيع گرديد و در پايان نيز نتايج آن توسط نرم¬افزار اسمارت-پي-ال-اس مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت و اين نتيجه حاصل شد كه سازمان‌ها بايد از مديريت دانش به‌عنوان عنصري مهم براي ايجاد نوآوري و خلاقيت استفاده كنند و از مفهوم جديد نوآوري باز در سازمان خود ياري جويند.

190124

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مصطفي جعفري

مديريت سيستم و بهره‌وري

دكتر محمدعلي شفيعا