طراحي مركز محله با رويكرد پايداري

كارشناسي ارشد

با افزايش تبعات كالبدي، اجتماعي و زيست محيطي رشد جمعيت، بروز مسايل از محله ها به عنوان واحدهاي پايه ساختار شهر آغاز و با افزايش اين روند مفهوم جديدي از نظام شهروندي پيش رو قرار مي گيردكه شايد بتوان آن راغريبه گييا بيگانگي محليناميد كه اگرچه در گذشته در مقياس يك محله بود (ساكنين يك محله نسبت به محله ديگر غريبه به حساب مي آمدند)، اما امروزه اين فاصله تا مرز همسايگي ها و مجاورت هاي همسايگي پيشرفته و مقياس غريبگي را تغيير داده است. بي ترديد تداوم اين روند ركن اصلي پايداري جوامع محلي يعني پايداري محيط اجتماعي را با خطر مواجه مي سازد. طي سال هاي اخير با رويكرد پايداري اجتماعي پژوهش هايي پيرامون محلات صورت گرفته اما اغلب تنها به سنجش و پايش وضع موجود بر اساس شاخص ها و معيارهاي پايداري در زمينه اجتماعي پرداخته و كمتر راهكارهاي اجرايي و عملياتي، مداخلة طراحانه و يا برنامه ريزي كالبدي در مواجهه با مسايل اجتماعي ارايه نموده اند.حال سوال اصلي اين است كه؛  راهكارهاي مواجهه كالبدي با مسايل اجتماعي بافت يك حوزه محلي چيست؟ مواجهه كالبدي در محله ها بعنوان عرصه هاي نيمه عمومي چگونه مي تواند محرك پيوندهاي اجتماعي فراتر از عرصه هاي خصوصي باشند و اينكه خروجي هاي مطالعات اجتماعي يك محدوده محلي جهت دستيابي به محيطي پاسخده چگونه با معيارهاي طراحي شهري پايدار همسو شوند؟ در حقيقت چالش اين پژوهش دستيابي به رهيافت هايي براي اجماع نتايج يك محدوده مطالعاتي از منظر ابعاد پايداري (اجتماعي،كالبدي،طبيعي) و رسيدن به راهكارهاي طراحي با اهداف اجتماعياست.

190063

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي شهري

دكتر مجيد مفيدي