بهينه‌سازي چند هدفي سيستم تعليق محصول اصلي پلتفرم ملي با استفاده از نرم افزار Adams و الگوريتم NSGA II

كارشناسي ارشد

مراحل بهينه‌سازي سيستم تعليق خودرو در چند قدم اساسي طبقه بندي مي‌شود. ابتدا مي‌بايست روش بهينه‌سازي انتخاب گردد. در اين پژوهش از نسخه تكميل شده الگوريتم ژنتيك براي مسائل چند هدفه موسوم به بهينه‌سازي چند هدفه الگوريتم ژنتيك و معيار دسته بندي نقاط غير برتر (NSGAII) استفاده شده است. قدم بعدي انتخاب مدل ديناميكي است. از آنجايي كه انتخاب مدل تأثير مشخصي بر متغيرهاي طراحي و توابع هدف و قيود دارد انتخاب مدل ديناميكي اهميت به خصوصي دارد. در اين پژوهش از مدل ديناميكي كامل خودرو در نرم‌افزار Adams كه يك نرم‌افزار حل ديناميكي چند-جسمي (multi-body dynamics) است، استفاده شده است. قدم بعدي انتخاب توابع هدف و متغيرهاي طراحي و قيود مسئله مي‌باشد. توابع هدف در اين پژوهش در دو تست تغيير مسير دوبل و شتاب گيري تا سرعت صد متر بر ثانيه انتخاب شده‌اند و در آن‌ها هر دو معيار راحتي سرنشين و هندلينگ در نظر گرفته شده است. متغيرهاي طراحي نيز ضرايب سختي فنر و ميرايي دمپر مي‌باشند. از آنجايي كه در مدل اصلي خودروي L90 ضريب سختي فنر خطي است در انتخاب متغيرهاي طراحي نيز از يك متغير براي بيان سختي فنر استفاده شده است اما با در نظر گرفتن 4 متغير طراحي براي دمپر از تابعي غير خطي براي بيان ميرايي دمپر استفاده شده است. هدف اصلي اين پژوهش يافتن مقادير بهينه سيستم تعليق براي خودرو پلتفرم ملي مي‌باشد. از آنجايي كه شباهت زيادي بين شاسي اين خودرو و خودروي L90 وجود دارد نتايج اين تحقيق بر پايه مدل خودروي L90 بررسي شده است. به منظور دسترسي به مدل ديناميكي كامل خودرو در مسير بهينه‌سازي از ارتباط نرم‌افزار Adams و محيط سيمولينك نرم‌افزار متلب (matlab) بهره برده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه علي‌رغم اينكه بهينه‌سازي با استفاده از مدل كامل خودرو بسيار زمان‌بر است اما اين يك روش عملي براي يافتن مقادير بهينه ضريب سختي فنر و ميرايي دمپر به حساب مي‌آيد.

189778

دانشگاه علم و صنعت ايران

سيستم هاي ديناميكي خودرو

دكتر شجاعي فرد - دكتر خلخالي