ارزيابي عدم قطعيت نهايي پايداري براي گود هاي مهار شده با ميخ

كارشناسي ارشد

چكيده هدف از اين پروژه رسيدن به روشي مي باشد كه بتوان با شناخت بيشتر نسبت به عدم اطمينان از ايمني گود به طراحي و اجراي ايمن تري در گود برداري ها رسيد و چگونگي تغيير ضرايب طراحي بدليل عدم اطمينان نسبت به پارامتر هاي انتخابي در طراحي گود بررسي شده است. در پروژه هاي مرتبط به خاك ، به خاطر عدم قطعيت زياد در انتخاب پارامتر هاي خاك ، بررسي قابليت اطمينان در مقايسه با ديگر پروژه هاي سازه اي از اهميت بيشتري بر خوردار است. در اين پروژه تاثير منفي عدم شناخت كافي خاك در ميزان قابليت اطمينان گود نشان داده مي شود و در نهايت راهكاري براي كاهش اين تاثير منفي در ميزان قابليت اطمينان پروژه بيان مي شود. از بين پارامتر هاي خاك كه در اين پروژه بر روي آن ها تاكيد شده است انتخاب 𝛷(زاويه اصطكاك خاك) ، C(چسبندگي خاك) و ɤ(وزن مخصوص خاك) مي باشد. تاثير ساير پارامتر هاي مختلف مثل طول ميخ، قطر حفاري ، فاصله بين ميخ ها ، نيروي كششي ميخ و مقاومت پيوندي نيز در ميزان عدم قطعيت گود بررسي مي شود و نمودار هاي مربوط به تاثير تغيير پارامتر هاي فوق در نظر گرفته مي شود. با داشتن اين نمودار ها يك تصوير كلي از تاثير پارامتر هاي درگير در طراحي ها بدست خواهد آمد كه با در نظر گرفتن آن ها با توجه به اهرم هاي مهم در پروژه ها (هزينه ، زمان و كيفيت)به تصميم گيري پيمان كاران و كار فرما ها كمك شاياني مي شود. براي بدست آوردن قابليت اطمينان از روش FORM (First Order Reliability Method) استفاده شده كه روشي كارآمد و كم هزينه براي رسيدن به هدف مي باشد كه توضيحات كامل آن در ادامه آورده شده است. مطالعات موردي استفاده شده در اين پروژه ، گود ايران زمين مي باشد . زمين محل مورد مطالعه داراي هندسه سه گوش با مساحت تقريبي m^216000 است كه عمليات پايدار سازي ديوار هاي اين گود از شهريور 1391 شروع شد اما در تاريخ11/7/1392 در حالي كه گود در عمق حدودا 32 متر قرار داشت به علت ريزش قسمتي از ديواره شمالي مقطع ادامه عمليات گود برداري متوقف گرديد. واژه‌هاي كليدي: گود برداري،عدم قطعيت نهايي،قابليت اطمينان،روش FORM

189647

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي و مديريت ساخت

دكتر محمد حسن بازيار