بررسي فرايند كپسوله سازي و رهايش داروي ضد سرطان جمسيتابين در نانولوله كربني با استفاده از شبيه سازي مولكولي

كارشناسي ارشد

سيستم هاي دارورساني نوين براي تأثير هر چه بهتر داروهاي ضد سرطان، كنترل دوز مصرفي دارو و همچنين كاهش سميت براي بهبود درمان سرطان، ارائه شده‌اند. از جمله اين سيستم ها مي توان به نانولوله هاي كربني اشاره كرد. پايداري ساختاري نانولوله¬هاي كربني مي‌تواند زمان گردش و دسترسي زيستي داروهاي كپسوله شده را طولاني كند و با استفاده از يك محرك يا عامل خارجي مي¬توان رهاسازي دارو را از درون نانولوله كنترل كرد. با توجه به اهميت موضوع حمل دارو و رهاسازي هدفمند آن در درمان سرطان، در بخش نخست اين تحقيق، كپسوله شدن داروي ضد سرطان جمسيتابين بررسي شد. در اين كار براي كپسوله شدن دارو ، از چهار نانولوله ي كربني با قطر متفاوت استفاده شد و با استفاده از شبيه سازي ديناميك مولكولي، انرژي جذب دارو با نانولوله ها محاسبه گرديد و نتايج نشان داد كه داروي جمسيتابين در سه مورد از چهار نانولوله، كپسوله مي شود و با افزايش قطر نانولوله از ميزان برهم‌كنش ميان دارو و نانولوله كاسته شده بطوريكه دارو در نانولوله اي كه بيشترين قطر را داراست، وارد نانولوله نمي شود. در بخش دوم؛ با استفاده از شبيه‌سازي ديناميك مولكولي، از نانولوله هاي كربني با قطر كوچك‌تر و مناسب، به عنوان عامل رهايش داروي جمسيتابين كپسوله شده درون نانولوله ها، استفاده شده است. با افزايش قطر نانولوله هاي اوليه كه دارو در آن ها كپسوله شده است، قطر نانولوله هاي كربني مورد استفاده جهت رهايش دارو نيز افزايش مي يابد. نتايج نشان داد كه بر هم كنش هاي بين دو نانولوله بسيار قوي مي باشد و رهاسازي داروي كپسوله شده با استفاده از نانول.وله هاي كربني در سه نانولوله بصورت كامل انجام مي گيرد. واژه هاي كليدي: سرطان، نانولوله هاي كربني، شبيه سازي ديناميك مولكولي، كپسوله شدن دارو، رهاسازي دارو

189628

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي فيزيك

دكتر سيد مجيد هاشميان زاده