سنتز و بررسي شيشه هاي حاوي يد و فسفر براي كاربرد در براكي تراپي

كارشناسي ارشد

چكيده راديوتراپي يكي از راه هاي مؤثر در درمان سرطان هاست، اما اغلب موجب صدمه زدن به بافت هاي سالم مي شود. براكي تراپي نوعي راديوتراپي است كه در آن منبع پرتو داخل بدن قرار مي گيرد. در اين روش منبع پرتو جامد است و به صورت دانه هايي يا نوار يا كپسول مي باشد كه در بدن در ناحيه سرطاني يا اطراف آن قرار داده مي شود. يكي از مزاياي استفاده از اين روش اين است كه مي توان دوز بيشتري را در قسمت محدودتر و كوچكتري در بدن وارد كرده بنابراين به بافت هاي سالم آسيب كمتري و به بافت هاي سرطاني حمله بيشتر و موثرتري صورت ميگيرد. ايزوتوپ و به ترتيب داراي نيمه عمرهاي 3/14 و 1/60 روز هستند و هر دو گسيل كننده مي باشند. بنابراين انتظار مي رود كه ميكروكره هاي حاوي P و I كه داراي مقاومت شيميايي خوبي هستند و با بمباران نوتروني فعال مي شوند براي استفاده در زمينه براكي تراپي مناسب باشند. در اين تحقيق شيشه هاي SiO2-Al2O3–MgO-P2O5 و SiO2-Al2O3–MgO-P2O5-NaI و SiO2-Al2O3–MgO-P2O5-Na2O در كوره افقي با اتمسفر خنثي، با تركيبات مختلف ذوب و آماده شدند. ساختار آن ها توسط XRD مورد بررسي قرار گرفت كه طبق نتايج حاصل از اي آناليز، تمام نمونه ها شيشه سراميك شدند. مقاومت شيميايي نمونه ها در محلول شبيه سازي بدن SBF در دماي حدود C° 5/36 طي 21 روز مورد بررسي قرار گرفت كه تقريبا تمام نمونه ها مقاومت شيميايي بسيار خوبي از خود نشان دادند و بر روي نمونه هايي كه از نظر مقاومت شيميايي خواص مطلوب تري داشتند آزمون DTA براي بررسي قابليت تبلور، انجام شد كه اين نمونه ها پس از عمليات حرارتي در C° 1400 مقاوم به تبلور بودند. آزمون FTIR براي بررسي باندهاي تشكيل شده و وجود گروه هاي هيدروكسيل در شيشه و جذب رطوبت سطحي پس از قرارگيري در محلول SBF مورد بررسي قرار گرفتند، كه هيچ يك از نمونه ها پيوند مربوط به گروه هاي هيدروكسيل از خود نشان ندادند. ريزساختار شيشه توسط ميكروسكوپ الكتروني روبشي SEM مشاهده شد. درصد عناصر موجود در شيشه قبل و بعد از قرارگيري در محلول SBF توسط EDX اندازه گيري شد. واژه‌هاي كليدي: راديوتراپي –براكي تراپي-ميكروكره- درمان سرطان-شيشه

189619

دانشگاه علم و صنعت ايران

-

مهندسي پزشكي - بيومواد

دكتر بيزن افتخاري يكتا