تلفيق سامانه‌هاي موقعيّت‌يابي ماهواره‌اي GPS و GLONASS به منظور افزايش قابليّت اطمينان در شرايط انسداد سيگنال

دكتري

امروزه ناوبري به كمك گيرنده¬هاي امريكايي سامانه¬ي مكان¬يابي جهاني (GPS ) در محيط¬هاي شهري به دليل وجود انواع اختلال¬ها به خصوص انسداد مكرّر سيگنال¬ها با دشواري¬هاي فراوان روبه¬رو است. از ميان راه¬كارهاي مطرح براي حلّ اين مشكل، در اين رساله به تلفيق اين گيرنده¬ها با سامانه¬ي ناوبري ماهواره¬اي جهاني (GLONASS ) از كشور روسيه پرداخته شده است. تلفيق گيرنده¬هاي GPS و GLONASS خود با چالش¬هايي همراه است كه پايين بودن قابليّت اطمينان اطّلاعات سامانه‌ي GLONASS از مهم¬ترين آن¬هاست. منظور از قابليّت اطمينان در اين رساله، سه مشخصّه¬ي دقّت، صحّت و در دسترس بودن اطّلاعات مي¬باشد. اين رساله، به منظور استفاده¬ي هر چه بهتر از مشاهدات، روش وزن¬دهي فازي را پيشنهاد مي¬كند كه به داده¬هاي با احتمال قابليّت اطمينان بيشتر، وزن بيشتري در محاسبات مي¬دهد. بدين¬ترتيب ميزان خطاي RMS به ¬ميزان 15% بهبود يافت. از ديگر راه¬كارهاي پيشنهادي جهت افزايش دقّت مكان¬يابي در گيرنده-هاي تلفيقي، استفاده از الگوريتم ژنتيك به منظور بهينه¬سازي پارامترهاي اساسي فيلتر كالمن در بخش حلّ معادلات ناوبري گيرنده است كه در آزمون حركتي انجام شده به بهبود 48 درصدي خطا منجر شد. از آن¬جا كه در تمامي روش¬هاي سنّتي تلفيق سامانه¬هاي GPS و GLONASS، تركيب در بخش نهايي كار صورت مي¬گرفت، كانال¬هاي گيرنده نمي¬توانستند در بخش رديابي سيگنال¬ها به يكديگر ياري برسانند. امّا با استفاده از تلفيق اين سامانه¬ها در گيرنده¬هاي نسل جديد برداري، كانال¬هاي قوي افزايش پيدا كرده و قادر خواهند بود به كانال¬هاي ضعيف¬تر در رديابي فركانس حامل و فاز كد كمك كنند. اين امر كه به خصوص در محيط¬هاي شهري بسيار پركاربرد است، در يكي از آزمون¬هاي حركتي شهري منجر به بهبود 25 درصدي ميزان دسترسي به سيگنال شد. در اين رساله همچنين به كمك انواع آزمون¬هاي عملي و شبيه¬سازي¬هاي ديگر مانند شبيه¬سازي مونت¬كارلو، اثرگذاري اين تلفيق در گيرنده¬هاي برداري مورد ارزيابي قرار مي¬گيرد.

189493

دانشگاه علم و صنعت ايران

الكترونيك

دكتر محمدرضا موسوي ميركلائي - دكتر هادي شهريار شاه حسيني