محاسبات بهينه سازي طراحي سازه هاي واقعي

كارشناسي ارشد

چكيده در بهينه¬سازي اندازه سازه¬ها معمولاً تعداد متغيرهاي طراحي اندك است، در حاليكه در سازه¬هاي بزرگ مقياس ممكن است نياز به تعريف متغيرهاي طراحي زيادي باشد. هدف اين پژوهش مواجه با تعداد بالاي متغيرهاي طراحي در بهينه¬سازي سازه¬هاي بزرگ مقياس است. اين نوع مسئله بهينه¬سازي بشدت غير خطي است و تحليل اجزا محدود سازه وقت¬گير است. ايده استفاده از بهينه¬سازي آبشاري كه در آن طي چند مرحله خودكار، بهينه¬سازي انجام مي¬شود در اين پژوهش مورد استفاده قرار گرفه است. در هر مرحله از فرايند بهينه¬سازي آبشاري يك پيكره¬بندي بصورتي تعريف مي¬شود كه در مراحل ابتدايي، بهينه¬ساز با مسئله تعداد متغير اندك سر و كار دارد و رفته رفته با مسئله با تعداد متغيرهاي بالا مواجه مي¬شود. به منظور نشان دادن كارآيي اين روش الگوريتم اجسام برخورد كننده بهبود يافته به عنوان بهينه¬ساز در همه مراحل بهينه¬سازي آبشاري استفاده شده است كه خود الگوريتم قوي و كارآمدي است. به منظور آزمايش عملكرد روند بهينه¬سازي آبشاري با پيكره¬بندي¬هاي متفاوت در هر مرحله، سه مسئله قاب فولادي سه بعدي بزرگ مقياس كه با 1086، 3590 و 3228 عضو توسط اين روش حل شده است. نتايج عددي بدست آمده نشان مي¬دهند كه روش بكارگرفته شده يك ابزار كارآمد در بهينه¬سازي قاب سه بعدي فولادي بزرگ مقياس با تعداد متغير طراحي بالا است. واژه‌هاي كليدي: طراحي بهينه؛ سازه¬هاي بزرگ مقياس؛ بهينه¬سازي آبشاري؛ محدوديت¬هاي طراحي آيين¬نامه؛ قاب سه بعدي فولادي؛ الگوريتم اجسام برخوردكننده بهبود يافته

189480

دانشگاه علم و صنعت ايران

سازه

پروفسور كاوه