ارزيابي پديده تورم و آثار درازمدت آن بر دوام نانوكامپوزيت پلي استر غيراشباع

كارشناسي ارشد

چكيده بررسي تأثير يك حلال (آب يا ديگر محلول¬هاي شيميايي اسيدي، قليايي، نمكي، آلي و غيرآلي) و ارزيابي رفتار پليمر در تماس با آن در صنعت از اهميت زيادي برخوردار است. در نتيجه¬ي قرار گرفتن درازمدت پليمرها در محلول¬ها، بايندر پليمري پير شده و قابليت كاربرد و دوام آن تحت تأثير قرار مي-گيرد. به علت گسترده بودن زمينه مصرف رزين¬هاي پلي¬استر غيراشباع و كاربرد آن¬ها در ساخت كامپوزيت¬هاي بتن¬ پليمري، بررسي دوام و عملكرد مكانيكي اين پليمرهاي ترموست در محيط¬هاي شيميايي اهميت پيدا مي¬كند. در اين تحقيق، دوام رزين¬هاي پلي¬استر غيراشباع از ديدگاه تورمي در آب، گازوئيل، اسيدسولفوريك يك نرمال و محلول قليايي ساخته شده از آب، كربنات سديم و بي-كربنات سديم ارزيابي مي¬شود. به دليل اهميت تقويت¬كننده¬هاي ميكروسايز و نانوذرات روي ماتريس-هاي پليمري، كامپوزيت¬ها و نانوكاموزيت¬هاي پلي¬استر نيز تهيه گرديده و دوام و عملكرد آن¬ها نيز با نمونه¬هاي رزين خالص مقايسه مي¬شود. تغييرات وزني و حجمي نمونه¬ها در اين مايعات و همچنين تغييرات خواص مكانيكي (كششي و خمشي) در اثر غوطه¬وري سه روزه، يك ماهه، سه ماهه و شش ماهه در محلول¬ها مورد بررسي قرار مي¬گيرد. همچنين به منظور مقايسه نمونه¬هاي رزيني با نمونه¬هاي بتن پليمري تهيه شده از رزين، تغييرات وزن، حجم و مقاومت فشاري بتن¬هاي پليمري تهيه شده از رزين پلي¬استر غيراشباع مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه تورم نمونه¬هاي رزيني در محلول-ها تا زمان يك ماه ادامه داشته و سپس به حالت تعادلي مي¬رسد. به علاوه، در زمان سه ماه بيشترين افت در خواص مكانيكي مشاهده شد. محلول قليايي و آب بيشترين تأثير را روي خواص نمونه¬ها در درازمدت داشتند. استحكام كششي پلي¬استر در آب و قليا به ترتيب 50 % و 4/60 % كاهش يافت. آناليزهاي شيميايي و حرارتي نشان داد كه افزودن نانوذرات سيليس به پلي¬استر، مكانيزم پخت آن را به تأخير مي¬اندازد. نانوكامپوزيت¬ها، عملكرد بسيار ضعيف و دوام كمتري را در مقايسه با ساير نمونه¬ها نشان دادند. واژه¬هاي كليدي: تورم، رزين پلي¬استر غيراشباع، نانوكامپوزيت، دوام

189465

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر مسعود جمشيدي